Πανεπιστήμιο της Λειψίας

Μία από τις τελευταίες εργασίες που πρέπει να κάνω είναι μια μεγαλύτερη μετάφραση, η ονομαζόμενη Hausübersetzung. Επειδή ο χρόνος περνάει γρήγορα, ξεκίνησα τη μετάφραση ενός άρθρου της Βικιπαίδειας για το Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Έκανα όμως το λάθος να τη δημοσιεύσω πριν την τελειώσω στη Βικιπαίδεια και κάποιος έξυπνος δεν ήθελε να περιμένει ούτε μια μέρα με ένα μισοξεκινημένο άρθρο. Οπότε έπρεπε να το παρατήσω και να διαλέξω ένα άλλο θέμα. Η συνέχεια που προσθέθηκε από τους άλλους (τον άλλο) είναι δυστυχώς πολύ πρόχειρη και έχει πολλά λάθη (ορολογίας, ορθογραφικά κ.λπ). Εδώ έχετε την αρχή μου (μετάφραση από τη γερμανική Βικιπαίδεια), αν βαριέστε ή χρειάζεστε εξάσκηση μπορείτε να τη συνεχίσετε και να βελτιώσετε το άρθρο. Εγώ δυστυχώς δεν προλαβαίνω πλέον.
(Το άλλο άρθρο που ξεκίνησα βέβαια θα το δημοσιεύσω μόνο αφού το τελειώσω).

Μέχρι τότε σας εύχομαι, Καλή Χρονιά!

Universität Leipzig
Έτος Ίδρυσης	1409
Πρύτανης	Franz Häuser
Προσωπικό	8579 (3896 μέλη ΔΕΠ, 411 Καθηγητές)
Φοιτητές	26798 (χειμερινό εξάμηνο 07/08), φοιτήτριες 59,5%
Πόλη	Λειψία
Τοποθεσία	Σαξωνία, Γερμανία
Ιστοσελίδα	www.uni-leipzig.de

Το Πανεπιστήμιο της Λειψίας (Universität Leipzig) είναι το δεύτερο παλαιότερο πανεπιστήμιο σε συνεχή λειτουργία στην επικράτεια της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Το παλαιότερο είναι το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Τα πανεπιστήμια της Κολωνίας, Ερφούρτης και του Βίρτσμπουργκ, παρόλο που πρωτοϊδρύθηκαν πριν το Πανεπιστήμιο της Λειψίας, επανιδρύθηκαν μετά το πανεπιστήμιο της Λειψίας μετά από μακριά διακοπή της λειτουργίας τους. Η alma mater lipsiensis έχει έναν προϋπολογισμό της τάξεως των 320,417 εκατομμυρίων ευρώ. Πρόκειται περί κρατικού πανεπιστημίου, αλλά, όπως πλέον όλα τα πανεπιστήμια της Γερμανίας, δε χρηματοδοτείται αποκλειστικά από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά και από διάφορες επιχορηγήσεις του ευρύτερου δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (45,196 εκατομμύρια ευρώ).

María Zambrano - Μαρία Θαμπράνο

Mi tío me ha dicho, que tendría que poner aquí todo lo que escribo anonimamente en otros sitios, para que el/la lector-a sepa quien lo escribe. Por eso voy a colgar aquí el artículo que he escrito sobre María Zambrano en la Wikipedia griega. Agradezco las sugerencias de mis compañerxs de clase, mi profe y mi amigo Psi.
________________
O θείος μου πάλι είπε ότι θα έπρεπε να γράφω εδώ ότι γράφω ανώνυμα σε διάφορα μέρη του διαδικτύου, για να ξέρει ο/η αναγνώστης/-ώστρια ποιος το γράφει. Eνα άρθρο παραπάνω δε μου κοστίζει τίποτα, γι' αυτό εδώ θα βρείτε το άρθρο που έγραψα για τη Μαρία Θαμπράνο στη Βικιπαίδεια (εργασία για το μάθημα μετάφρασης του Μπιθέντε Φερνάντεθ Γκονθάλεθ στο Πανεπιστήμιο της Μάλαγας). Ευχαριστώ για τη βοήθεια τους συμφοιτητές και τις συμφοιτήτριές μου, τον καθηγητή μου και το φίλο μου Ψι.

Μαρία Θαμπράνο

Η Μαρία Θαμπράνο Αλαρκόν (Βέλεθ-Μάλαγα, 22 Απριλίου 1904 - Μαδρίτη, 6 Φεβρουαρίου 1991) υπήρξε Ισπανίδα φιλόσοφος, δοκιμιογράφος και ποιήτρια. Θεωρείται από τις σημαντικότερες στοχάστριες της Ισπανίας του 20ου αιώνα. Δίδαξε φιλοσοφία στην Ισπανία, το Μεξικό, την Κούβα και το Πουέρτο Ρίκο. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στην εξορία και της αποδόθηκαν πολυάριθμες τιμές μετά την πτώση της δικτατορίας του Φράνκο. Έτσι ονομάζεται προς τιμή της και ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός της Μάλαγας.

Πίνακας περιεχομένων 1 Βιογραφικά Στοιχεία 1.1 Παιδικά χρόνια και σπουδές 1.2 Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία 1.3 Εξορία 1.4 Καταξίωση κι επαναπατρισμός 2 Έργο 3 Μερικά αποφθέγματα 4 Πηγές

Βιογραφικά Στοιχεία

Παιδικά χρόνια και σπουδές

Γεννήθηκε στο Βέλεθ-Μάλαγα, στην Ανδαλουσία της Ισπανίας, όπου έζησε τα τέσσερα πρώτα χρόνια της ζωής της. Η οικογένειά της μετακόμισε το 1909 στη Μαδρίτη για να καταλήξει λίγο αργότερα στη Σεγκόβια, όπου και μεγάλωσε. Ο πατέρας της, Μπλας Χοσέ Θαμπράνο, συνδεόταν με βαθιά φιλία με το Σεβιλλιάνο ποιητή Αντόνιο Ματσάδο κι αυτή τους η φιλία σημάδεψε και τη δική της ζωή. Το 1927 φοιτεί στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Μαδρίτης (Universidad Central de Madrid) κι έχει δασκάλους μεταξύ άλλων τους Χοσέ Ορτέγα ι Γκασέτ και Χαβιέρ Θουμπίρι. Το 1931 αναλαμβάνει καθήκοντα Βοηθού Καθηγητή στην έδρα της Μεταφυσικής στο ίδιο πανεπιστήμιο, εκπονώντας παράλληλα τη διδακτορική της διατριβή με τίτλο La salvación del individuo en Spinoza [Η σωτηρία του ατόμου στο Σπινόζα].

Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία

Την περίοδο της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας γνωρίζει και συνδέεται με φιλία με πολλούς σημαντικούς Ισπανούς ποιητές και καλλιτέχνες της εποχής, όπως ο Λουίς Θερνούδα της περίφημης γενιάς του 1927, ο Ραφαέλ Ντιέστε, ο Μιγκέλ Ερνάντεθ και ο Καμίλο Χοσέ Θέλα. Στις 14 Σεπτεμβρίου του 1936 παντρεύεται τον ιστορικό Αλφόνσο Ροντρίγκεθ Αλδάβε και μετά από λίγο μεταβαίνουν στη Χιλή, όπου ο σύζυγός της είχε διοριστεί Γραμματέας Πρεσβείας Β'. Πιάνοντας λιμάνι στην Αβάνα γνωρίζει τον Κουβανό ποιητή Χοσέ Λεσάμα Λίμα και δίνει μια διάλεξη για τον Ορτέγα ι Γκασέτ. Το 1937 την ημέρα που τα στρατεύματα του Φράνκο κατακτούν το Μπιλμπάο το ζευγάρι επιστρέφει στην Ισπανία. Στην ερώτηση που τους έκαναν τότε, γιατί γύρισαν πίσω ενώ χανόταν ο πόλεμος, απάντησαν «ακριβώς γι' αυτό».

Εξορία

Η Θαμπράνο ζει στη Βαλένθια και στη Βαρκελώνη μέχρι την ολοκληρωτική κατάκτηση της χώρας από τα φασιστικά στρατεύματα του Φράνκο κι υπηρετεί τη Δημοκρατία ως Μέλος της Επιτροπής Εκκένωσης Παιδικού Πληθυσμού. Ο σύζυγός της κατατάσσεται στο δημοκρατικό στρατό και υπηρετεί κι αυτός με τη σειρά του ως Μέλος του Συμβουλίου Προπαγάνδας. Εξορίζεται το 1939 μαζί με τη μητέρα της, Αραθέλι Αλαρκόν, την αδερφή της και τον κουνιάδο της. Διασχίζουν τα ισπανογαλλικά σύνορα στις 28 Ιανουαρίου του ίδιου έτους. Μετά από μία σύντομη διαμονή στο Παρίσι και τη Νέα Υόρκη επανέρχεται στην Αβάνα μετά από πρόσκληση του Πανεπιστημίου της Αβάνας και ξανασυναντά το Λεσάμα Λίμα. Επόμενος σταθμός της είναι το Μεξικό, όπου διορίζεται καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Μορέλιας (Universidad Michoacana de San Nicolás de Hidalgo) της Πολιτείας του Μιτσοακάν. Το 1943 και 1944 ζει στο Πουέρτο Ρίκο και διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Σαν Χουάν όπως και για το Σύλλογο Αποφοίτων Γυναικών.

Το Σεπτέμβριο του 1946 μεταβαίνει για την κηδεία της μάνας της στο Παρίσι. Το 1947 χωρίζει με το συζυγό της. Παραμένει στο Παρίσι τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1949 όπου θα εγκατασταθεί στην Αβάνα. Θα μείνει στην Κούβα μέχρι το 1953, δίνοντας διαλέξεις, σεμινάρια και ιδιαίτερα μαθήματα. Κατόπιν επιστρέφει στην ευρωπαϊκή ήπειρο και μένει στη Ρώμη μέχρι το 1964, όπου γνωρίζει την ιταλική ιντελιγκέντσια, ανάμεσα τους την Έλενα Κρότσε και τον Ελέμιρε Τσόλα καθώς και Ισπανούς διανοούμενους όπως το Ραφαέλ Αλμπέρτι και τον ποιητή Χόρχε Γκιλιέν. Το 1964 επανέρχεται στη Γαλλία στο εξοχικό της στο Λα Πιες στα βουνά του Ιούρα (στα γαλλοελβετικά σύνορα) κι αρχίζει το Claros del bosque [Ξέφωτα του Δάσους] .

Καταξίωση κι επαναπατρισμός

Στην Ισπανία γίνεται γνωστή με τη δημοσίευση του άρθρου του στοχαστή Χόρχε Λουίς Λόπεθ-Αρανγκούρεν Χιμένεθ Los sueños de María Zambrano [Τα όνειρα της Μαρίας Θαμπράνο] (Revista de Occidente, Φεβρουάριος 1966). Το 1973 ξαναζεί στη Ρώμη. Από το 1974 ως το 1978 καταπιάνεται ξανά στο Λα Πιες με τη συγγραφή του Claros del bosque [Ξέφωτα του Δάσους], διατηρώντας συχνή αλληλογραφία, η οποία έχει δημοσιευθεί στα ισπανικά, με τον ισπανό φιλόσοφο, Αγουστίν Αντρέου. Η επιδείνωση της υγείας της, την αναγκάζουν να μετακομίσει στο Φερνέ-Βολτέρ, στις γαλλικές Άλπεις και δύο χρόνια αργότερα, το 1980, στη γειτονική Γενεύη. Το ίδιο έτος ανακηρύσσεται Επίτιμη Πολίτης του Πριγκιπάτου των Αστουριών μετά από πρωτοβουλία της αστουριανής παροικίας της Γενεύης.

Το 1981 καταξιώνεται για το φιλοσοφικό και λογοτεχνικό της έργο με το Βραβείο Πρίγκιπας των Αστουριών στον τομέα Επικοινωνία και Ανθρωπιστικές Επιστήμες. Το ίδιο έτος ο Δήμος της γενέτειράς της, Βέλεθ-Μάλαγα, της αποδίδει τιμές με τον τίτλο της Επίτιμης Δημότισσας. Τον επόμενο χρόνο αναγορεύεται Επίτιμη Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Μάλαγας.

Στις 20 Νοεμβρίου του 1984 μετά από 45 χρόνια εξορίας η Μαρία Θαμπράνο ξαναπατάει το πλέον ελεύθερο ισπανικό έδαφος και ζει τα υπόλοιπά της χρόνια στη Μαδρίτη, την οποία εγκαταλείπει σε σπάνιες περιπτώσεις, διανύοντας μία από τις πιο δημιουργικές φάσεις της ζωής της. Στις 28 Φεβρουαρίου του 1985 ανακηρύσσεται Επίτιμη Πολίτης της Αυτόνομης Κοινότητας της Ανδαλουσίας. Το 1987 ιδρύεται στο Βέλεθ-Μάλαγα το Ίδρυμα Μαρία Θαμπράνο. Το 1988 της απονέμεται το Βραβείο Θερβάντες.

Πέθανε στη Μαδρίτη στις 6 Νοεμβρίου του 1985 και η σορός της ετάφη στην ιδιαίτερη πατρίδα της.

Μετά θάνατον, το 2002, τιμήθηκε πλέον και με την ανακήρυξή της ως Επίτιμη Πολίτης του Νομού της Μάλαγας. Στις 27 Νοεμβρίου του 2006 δόθηκε το όνομά της στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της Μάλαγας.

Έργο

Ένα μικρό κομμάτι του έργου της έχει μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά και πορτογαλικά.

• Horizontes del liberalismo (1930) [Ορίζοντες του φιλελευθερισμού]
• Filosofía y poesía (1939) [Φιλοσοφία και Ποίηση]
• Hacia un saber sobre el alma (1950) [Γνωρίζοντας την ψυχή]
• El hombre y lo divino (1953) [Ο άνθρωπος και το θείο]
• Delirio y destino (γράφτηκε το 1953 κι εκδόθηκε το 1989) [Παραλήρημα και Πεπρωμένο]
• Persona y Democracia: La historia sacrificial (1958, δημοσιεύθηκε αναθεωρημένο το 1988) [Άτομο και Δημοκρατία: Ιστορία ως Θυσία]
• España, sueño y verdad [Ισπανία, όνειρο και πραγματικότητα]
• Los sueños y el tiempo (δημοσιεύθηκε αναθεωρημένο το 1998) [Τα όνειρα κι ο χρόνος]
• El sueño creador [Το όνειρο-δημιουργός]
• Claros del bosque (1977) [Ξέφωτα του Δάσους]
• La tumba de Antígona, (1983) (επανέκδοση 1989) [Ο τάφος της Αντιγόνης]
• De la aurora (1986) [Για τη χαραυγή]
• El reposo de la luz (1986) [Η ανάπαυση του φωτός]
• Los bienaventurados (1979) [Οι μακάριοι]
• Para una historia de la piedad (1989) [Για μια ιστορία της ευλάβειας]
• Unamuno (γράφτηκε το 1940 και δημοσιεύθηκε το 2003) [Μιγκέλ ντε Ουναμούνο]
• Cartas de la Pièce. Correspondencia con Agustín Andreu (γράφτηκε το 70 και δημοσιεύθηκε το 2002) [Οι επιστολές από το Λα Πιες: Αλληλογραφία Μαρίας Θαμπράνο- Αγουστίν Αντρέου]
• La confesión: Género literario (1943, επανέκδοση 1988 και 1995) [Η ομολογία: Λογοτεχνικό είδος]

Μερικά αποφθέγματα

• La actitud de preguntar supone la aparición de la conciencia [Η ερωτηματική στάση συνεπάγεται την εμφάνιση της συνείδησης]
• La pregunta, que es el despertar del hombre [Ερώτηση ίσον αφύπνιση του ανθρώπου]
• La palabra de la poesía temblará siempre sobre el silencio y sólo la órbita de un ritmo podrá sostenerla [Ο λόγος της ποίησης πάντα θα τρέμει πάνω στη σιωπή και μόνο η τροχιά ενός ρυθμού μπορεί να τον στηρίξει]
• Filosófico es el preguntar y poético el hallazgo [Φιλοσοφία είναι το να απορείς και ποίηση το να διαπιστώνεις]
• La filosofía es una preparación para la muerte y el filósofo el hombre que está maduro para ella [Η φιλοσοφία είναι μια προετοιμασία για το θάνατο κι ο φιλόσοφος ο άνθρωπος που είναι ώριμος γι' αυτόν]
• La Tierra lo arregla todo, lo distribuye todo. Bueno, quiero decir estas cosas, si la dejan. Pero no la dejan, no. No la dejan nunca ellos, los que mandan. ¿La dejarán alguna vez que haga su trabajo en paz? [Η Γη κανονίζει τα πάντα, μοιράζει τα πάντα. Εννοώ, όταν την αφήνουν. Αλλά δεν την αφήνουν, δεν την αφήνουν. Δεν την αφήνουν ποτέ, αυτοί που είναι στην εξουσία. 'Αραγε θα την αφήσουν ποτέ να κάνει τη δουλειά της;]
• Quien tiene la unidad, lo tiene todo [Αν έχεις ενότητα, τα έχεις όλα]

Πηγές

• Μαρία Θαμπράνο στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος Πρίγκιπας των Αστουριών
• Μαρία Θαμπράνο στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος Θερβάντες
• Μαρία Θαμπράνο στην ισπανόφωνη Βικιπαίδεια

Εργασία και χαρά

Έχω πολύ γράψιμο μπροστά μου και αυτή τη βδομάδα και για να μη με καθυστερώ θα γράψω μόνο για ένα κείμενο που προς το παρόν το τελείωσα. Αύριο θα κάνω τις τελευταίες διορθώσεις, αλλά δεν πιστεύω ότι θα προσθέσω κι άλλα στοιχεία λόγω έλλειψης χρόνου.

Ίσως να σας ενδιαφέρει: Η Μαρία Θαμπράνο στην ελληνόφωνη Βικιπαίδεια για το μάθημα του Μπιθέντε Φερνάντεθ Γκονθάλεθ.

Αν έχετε προτάσεις για τις μεταφράσεις των τίτλων των έργων της ή των αποφθεγμάτων (αλλά και για οτιδήποτε άλλο) μη διστάσετε να τις κάνετε.

Imágen/ Bild Rincón de la Victoria- Εικόνα Ρινκόν ντε λα Μπικτόρια

Έφυγε και η Μαρία...

Βέμπλογκ: Πού βρίσκεσαι;
Ελάν: Kατάφερα να τελειώσω το άρθρο για τη Μαρία Θαμπράνο στη Βικιπαίδεια. Περιμένω τη Δευτέρα για να το συζητήσουμε στην τάξη. Αν έχεις παρατηρήσεις πάνω στο άρθρο, κάντες άφοβα.
Βέμπλογκ: Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο. Πάντως η Μαρία μου φαίνεται ενδιαφέρουσα, τουλάχιστον από άποψη βίου και πολιτείας.
Ελάν: Κι εμένα. Μόλις διαβάσω και κάποιο έργο της θα μπορέσω να κρίνω καλύτερα. Λέω να διαβάσω για αρχή το Ισπανία: Όνειρο και Πραγματικότητα. Να εμβαθύνω έτσι στον ισπανικό πολιτισμό και σκέψη.
Βέμπλογκ: Ελάν, σ' ευχαριστώ γι' αυτήν την εγκλειστική συνέντευξη.
Εικόνα Μαρία Θαμπράνο, Ίδρυμα Πρίγκιπας των Αστουριών

Η δικαιοσύνη και ο φασισμός

Είχα αφεθεί στις σκέψεις μου περί του δικαίου και αδίκου ως έννοια στα ελληνικά, τα γερμανικά και τα ισπανικά και κατ' επέκταση στα λατινικά. Αποφάσισα τελικά να γράψω μια άλλη φορά κάτι πάνω σ' αυτό. Δεν είχα πολύ χρόνο σήμερα και θέλησα να τελειώσω το άρθρο της Βικιπαίδειας για την Ισπανίδα φιλόσοφο, Μαρία Θαμπράνο, για να πάω στις 8 στην παρουσίαση της ισπανικής μετάφρασης του βραβευμένου μυθιστορήματος της Έρσης Σωτηροπούλου, Ζιγκ Ζαγκ στις Νερατζιές, αποσπάσματα του οποίου είχαμε μεταφράσει το προηγούμενο τετράμηνο εδώ στο Πανεπιστήμιο της Μάλαγας. Η συγγραφέας θα είναι παρούσα. Ψάχνοντας, λοιπόν, για την πιο συνηθισμένη γραφή του ονόματος Ορτέγα ι Γκασέτ, του κορυφαίου Ισπανού φιλόσοφου, έπεσα σε ένα μπλογκ που είχε επαναδημοσιεύσει μια διαμαρτυρία της 19ης Απριλίου 2008 σχετικά με μία απαράδεκτη δικαστική απόφαση απόσυρσης του βιβλίου της Σωτηροπούλου από τις σχολικές βιβλιοθήκες. Ο Κων. Πλεύρης, αυτός ο άθλιος ακροδεξιός, κατάφερε να δώσει νομική υπόσταση στη λογοκρισία στην Ελλάδα του σήμερα. Αρχίζω και ανησυχώ ότι και οι τρεις Λέσβιοι που υπέβαλαν μήνυση για την απαγόρευση της χρήσης της λέξης λεσβία για τις ομοφυλόφιλες θα βρουν δικαστή να τους δώσει δίκιο. Κι ας το γέλαγα χθες.

Εννοείται ότι με αυτά που κάνουν οι φασίστες και οι απανταχού σεμνότυφοι, άρρωστοι, θρησκόληπτοι και πατριδοκάπηλοι δεξιοί, εγώ δεν πρόκειται να τελειώσω ποτέ με ηρεμία το πτυχίο μου και θα αρχίσω να σκέφτομαι σοβαρά πώς θα βρω πουλημένο δικαστή να τους βάλει να μου πληρώσουν αποζημίωση για ψυχική οδύνη!

Υπογράψτε εδώ τη σχετική διαμαρτυρία για τη δικαστική απόφαση και προωθήστε τη σχετικά. Ας ελπίσουμε πως το Υπουργείο Παιδείας της Νέας Δημοκρατίας δε θα το βάλει έτσι εύκολα κάτω, όπως το βάζει συχνά πυκνά για να μη χάνει ψηφοφόρους από την Άκρα Δεξιά.

Εικόνα dekata.wordpress.com

Ο τύπος στην Ελλάδα

Γιατί δεν έχει φίντς η Καθημερινή; Και γιατί ακόμα δεν έχω βρει χρόνο να κοιτάξω το αγγλοελληνικό γλωσσάριο όρων της Πληροφορικής για να μη χρησιμοποιώ τέτοιες πασατέμπικες λέξεις; Πολλές οι απορίες και σήμερα.

Τελοσπάντων, αφού λοιπόν δεν μπορώ να σας παραθέσω το ενδιαφέρον άρθρο της Κ για τον ελληνικό τύπο στη δεξιά στήλη αυτής της σελίδας, όπως συνήθως, σας συνδέω εδώ το άρθρο που λέει ότι ο Τύπος αποτελεί πηγή ενημέρωσης μόνο για το 10% των κατοίκων της Ελλάδας, για να το διαβάσετε κι εσείς, αν θέλετε.

Κατά τ' άλλα οι ισπανομαθείς καλούνται όπως προσέλθουν στη Βικιπαίδεια και γράψουν κανένα κατεβατό, γιατί πολλή ημιμάθεια κυκλοφορεί ανάμεσά μας. Αν χρειάζεστε κάτι για να αρχίσετε, μπορείτε να κοιτάξετε το άρθρο της Μαρίας Θαμπράνο που έχω αρχίσει να γράφω στα πλαίσια του μαθήματος Μετάφρασης στο Πανεπιστήμιο της Μάλαγας και εμπεριέχει πολλούς συνδέσμους σε άρθρα που πρέπει να φθιαχθούν ή το άρθρο της Ανδαλουσίας που είχα προσθέσει κάποια ιστορικά στοιχεία το προηγούμενο τετράμηνο. Καλή δουλειά!

Εικόνα Φαραόσυκα Παπάγου, Αττική/ Imágen Higos chumbos Papagu, El Ática/ Bild Kaktusfeigen Papagu, Attika

Μαρία Θαμπράνο

Βέμπλογκ: Σε ξαναθυμήθηκα. Πώς τα περνάς;
Ελάν: Το βλέπω, εγώ σε είχα ξεχάσει. Έχω πολλή δουλειά και οι μέρες περνάνε πολύ γεμάτες. Σήμερα διάβασα το Ματωμένο Γάμο του Λόρκα για την τάξη του Ιππόλυτο Εστέμπαν Σολέρ, μιλήσαμε για την Εποχή της Σιωπής του Μαρτίν Σάντος, πήγα Γυμναστική και κουράστηκα, διόρθωσα ένα κάρο λάθη στο μπλογκ, ψώνισα τρόφιμα, έφαγα, επικοινώνησα με φίλους και φίλες στη Γερμανία, την Αυστραλία, τις Η.Π.Α., είδα συμφοιτητές και φίλους, μίλησα με την καθηγήτριά μου, έριξα μια ματιά στην επικαιρότητα, συνέχισα τον πολυγλωσσικό μου πίνακα που πράγματι με βοηθάει να βάλω σε μια τάξη το καθημερινό μου λεξιλόγιο, κοίταξα μια διόρθωση της παρουσίασής μου για το μάθημα της ορολογίας της Γκλόριας Γκερέρο, έστειλα μια διορθωμένη μετάφραση του αποσπάσματος από το Κουτσό του Χούλιο Κορτάσαρ και τώρα το βράδυ ξεκίνησα για το μάθημα του Μπιθέντε Φερνάντεθ και της Ιωάννας Νικολαΐδου να γράφω (μεταφράζω) ένα άρθρο για τη Βικιπαίδεια σχετικά με τη Μαρία Θαμπράνο.
Βέμπλογκ: Καλά, μέρα ήταν αυτή ή αγώνας δρόμου;
Ελάν: Καλή μέρα!
Βέμπλογκ: Και σένα και σ` ευχαριστώ για την εγκλειστική αυτή συνέντευξη.

Σημείωση 23.04.08: Το άρθρο για τη Μαρία Θαμπράνο μεγαλώνει και καλυτερεύει. Μπορείτε να κάνετε όλες σας τις παρατηρήσεις στη Βικιπαίδεια ή ακόμα κι εδώ.
Σημείωση 24.04.08: Δεν είναι μονόλογος είναι διάλογος, για να μην ξεχνιόμαστε.
Σημείωση 05.05.08: Το βιβλίο του Λουίς Μαρτίν-Σάντος είναι στα χέρια μου και θα το διαβάσω. Επίσης έχει μεταφραστεί στα ελληνικά. Εδώ θα βρείτε τη μετάφραση.
Προσθήκη 07.07.08: Διάβασα το βιβλίο του Λουίς Μαρτίν-Σάντος και έγραψα κάτι σχετικό στο ιστολόγιο, ψάξτε το με την αναζήτηση πάνω αριστερά.

Εικόνα Αντεκέρα, Ανδαλουσία- Bild/Imágen Antequera, Andalucía

Το τρίκυκλο

Επειδή τα τρίκυκλα έχουν αρχίσει να σπανίζουν, θέλω να μαζέψω πληροφορίες και φωτογραφίες. Ώσπου να τα καταφέρω, σας παραθέτω εδώ το σύνδεσμο για το άρθρο της αγγλόφωνης Βικιπαίδειας για τα τρίκυκλα ΣΑΜ (Στέφανος Α. Μπαλτάς). (Που θα έπρεπε να επεκταθεί και μεταφραστεί στα ελληνικά). Όποιος έχει φωτογραφίες ή στοιχεία ή όρεξη να με βοηθήσει, ας επικοινωνήσει μαζί μου.

Εικόνα Βικιπαίδεια- Imágen/Bild Wikipedia

Εθνικιστές κι εθνικίστριες της πλάκας

Είχα αρχίσει εχθές να γράφω ένα κείμενο για τα ιστολόγια, το πρες.τζι.αρ και τους τρομονόμους, αλλά ο φόρτος εργασίας και οι επικείμενες εξετάσεις και παραδόσεις εργασιών δε μ' αφήνουν να το τελειώσω. Γι' αυτό λοιπόν γράφω εδώ στα γρήγορα κάτι άλλο πιο σύντομο.

Μόλις έλαβα αυτό το χαρτονόμισμα μέσω ηλ. ταχυδρομείου και με το μήνυμα:

ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ ΣΚΟΠΙΩΝ, ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΙΠΟΤΑ;;;;


ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΧΑΜΠΑΡΙ...

Το ίδιο μήνυμα στα αγγλικά το σβησα, γιατί δεν έχω χρόνο να τα γράψω και στα αγγλικά.

Φαίνεται ότι η προπαγάνδα των εθνικιστ(ρι)ών της πλάκας δεν είναι καν ικανή να πλαστογραφήσει σωστά για να τρομάξει τον κοσμάκη τόσο ώστε να τρέχουνε στους δρόμους για... πλαστά χαρτονομίσματα.

Πολύ απλό να διασταυρώσετε το ότι είναι πλαστό:

α. δεν υπάρχουν χαρτονομίσματα του 1 δηναρίου, μόνο νομίσματα. Δέστε το εδώ:

β. δε γράφει τίποτα για δηνάρια πάνω του, ούτε για την "Τράπεζα της
Μακεδονίας" (δηλ. την Κεντρική Τράπεζα του γειτονικού κράτους)

Εδώ μπορείτε να βρείτε όλα τα "μακεδονικά" δηνάρια και να ηρεμήσετε.

Κι εδώ μπορείτε να διαβάσετε έναν Ιό της Κυριακής του 2007
που αναφέρει ότι το πλαστό αυτό χαρτονόμισμα το κυκλοφορήσανε το 1992
Έλλην(ιδ)ες της πλάκας.
____________
Το αληθινό δηνάριο το δανείστηκα από τη  γερμανική Βικιπαίδεια.
(η ελληνική δεν το 'χει, ας το βάλει κάποιος που προλαβαίνει).

Εποικισμός της Ανδαλουσίας στους Νεότερους Χρόνους

Την εβδομάδα που μας έρχεται γράφω ένα διαγώνισμα στη Νεότερη Ιστορία της Ανδαλουσίας, ένα μάθημα της Μάριον Ρέντερ Γκάντο, στο Πανεπιστήμιο της Μάλαγας. Για να μπω λίγο στο πνεύμα, μετέφρασα στα γρήγορα ένα απόσπασμα από τη σελίδα της ισπανόφωνης βικιπαίδειας για την ελληνική. Αν έχετε όρεξη μπορείτε να διορθώσετε ή να επεκτείνετε το άρθρο σχετικά με την Ανδαλουσία στην ελληνόφωνη βικιπαίδεια ή να γράψετε τα σχόλιά σας εδώ.

____________
Μετά την κατάκτηση των Καστιλλιάνων χριστιανών, η επικράτεια της σημερινής Ανδαλουσίας περιελάμβανε τέσσερα βασίλεια: της Σεβίλλης, Κόρδοβας, Χαέν και Γρανάδας. Ο όρος Ανδαλουσία πάντως χρησιμοποιόταν μόνο για τα βασίλεια της Χαέν, Κόρδοβας και Σεβίλλης.

Ένα σημαντικό γεγονός αυτής της εποχής αποτελεί ο Πόλεμος των Αλπουχάρας που έλαβε μέρος το 1570-72. Η συντριπτική πλειοψηφία των Μορίσκων (πρώην μουσουλμάνων που είχαν βαφτιστεί χριστιανοί λόγω των διώξεών τους από τους χριστιανούς) διώχθηκε από τη χώρα που ζούσε επί γενεών. Στην αρχή τους τοποθετήσανε στην ενδοχώρα, στην Καστίλλη, για να τους διώξουν τελείως από την Ιβηρική χερσόνησο το 1609. Πολλοί από αυτούς πήγαν να ζήσουν ως πρόσφυγες σε πόλεις της Βόρειας Αφρικής, όπως η Φας και η Τιτουάν, όπου συνεχίζουν να μένουν μέχρι σήμερα.

Μετά τον Πόλεμο των Αλπουχάρας αρχίζουν να έρχονται έποικοι στην τότε άδεια Ανδαλουσία. Η πολιτική του εποικισμού της Ανδαλουσίας αρχίζει να κρίνεται από τους ιστορικούς των ημερών μας. Μέχρι τον 18ο αιώνα η Ανδαλουσία είχε λιγότερο πληθυσμό από ότι είχε πριν τον πόλεμο και το διωγμό των Μορίσκων. Παρολαυτά οι έποικοι υπήρξαν αρκετές χιλιάδες. Προέρχονταν από την Καστίλλη, την Αραγονία, άλλες ευρωπαϊκές χώρες και έφεραν μαζί τους τα ήθη και έθιμά τους.
_____________________
Εικόνα Μάλαγα- Imágen Málaga- Bild Malaga

H ψυχή στο στόμα

Κάθε φορά που πρέπει να κάτσω να διαβάσω κάτι συγκεκριμένο, ειδικά για εξετάσεις, έχω όρεξη να διαβάσω κάτι άλλο. Σήμερα ήθελα οπωσδήποτε να κάνω κάτι μεταφράσεις από τα ελληνικά στα γερμανικά ως προετοιμασία για τις εξετάσεις που έχω το Γενάρη, αλλά τίποτα. Τζίφος! Μηδέν όρεξη.

Αντί του διαβάσματος λοιπόν, απάντησα σε κάποιον στο διαδίκτυο που είναι της γνώμης ότι "λίγο σεξισμός δε βλάπτει" και κοίταξα τι ορισμό δίνει η βικιπαίδεια στα ελληνικά, τα γερμανικά και τα αγγλικά στο λήμμα σεξισμός. Καλό θα 'ταν, αν κάποιος έχει χρόνο να φτιάξει λίγο τα άρθρα συνδυάζοντάς τα.

Επίσης ενδιαφέρον σχετικά με το θέμα είναι το απόσπασμα από την ταινία "Η ψυχή στο στόμα" - που δυστυχώς δεν την έχω δει ακόμα ολόκληρη, κι αν κάποιος την έχει, ας μου τη στείλει-.

_________
12.02.2008: Την είδα τελικά την ταινία και τη συνιστώ ανεπιφύλακτα, αν και το Σπιρτόκουτο (του ίδιου σκηνοθέτη) μ' άρεσε καλύτερα.