Posts mit dem Label Ελλάδα werden angezeigt. Alle Posts anzeigen
Posts mit dem Label Ελλάδα werden angezeigt. Alle Posts anzeigen

06.05.2016

Στο “ίδρυμα”


Liosporos 2016

Πήγα τις προάλλες στην Εστία Κοριτσιών Φιλοθέης της Αθηναίας, ένα σπίτι με περίπου είκοσι κορίτσια από πέντε ως το λύκειο που έχουν απομακρυνθεί με εισαγγελική απόφαση από τις οικογένειές τους, όπως διάβασα εκ των υστέρων. Η μάνα μιας φιλενάδας μου δουλεύει εκεί και είχα σκεφτεί να πάω ρούχα και παιχνίδια, να τους κάνω μια επίσκεψη και με την κόρη μου, αν ήθελε. Εκ των υστέρων επίσης έμαθα ότι η εστία στηρίζεται κυρίως από εθελοντικές προσφορές και δωρεές.

Είχα κάποια δωράκια, παιχνίδια, σχολικά και ρούχα και είχα την εντύπωση ότι τα περισσότερα κορίτσια χαρήκανε. Το μικρότερο έκλεινε τα πέντε εκείνη τη μέρα κι ευτυχώς κατά τύχη είχα πάρει και μπαλόνια, γλυκά και άλλα είδη πάρτυ γενεθλίων. Δεν έμεινα πολύ, δυο ώρες περίπου. Ήταν η πρώτη μου επαφή με παιδιά σε ένα τέτοιο χώρο. Φάγανε τούρτα, τάρτες με φράουλες και σοκολατένια “κοκάκια”, όπως τα λέγανε οι πιο μεγάλες. Παίξαμε με τα μπαλόνια. Ήταν βροχερή μέρα και παίξαμε στο σαλόνι της εστίας.

07.02.2016

Να σταθώ στα πόδια μου, Λεωνίδας Μπαλάφας & Γιώργος Ν. Ζερβάκης

Κυκλοφορεί εδώ και κάποιο καιρό αυτό το καλοφτιαγμένο έντεχνο παραδοσιακό τραγούδι "Να σταθώ στα πόδια μου" του Λεωνίδα Μπαλάφα και του Γιώργου Ν. Ζερβάκη. Ένα πεντοζάλι με έντεχνα στοιχεία, παντρεμένα με μια διάθεση θυμωμένης, αλλά μελωδικής ραπ, ελληνικής χροιάς, σχεδόν αγνώριστης. Οι στίχοι (παρακάτω) έχουν όπως συνήθως πολλές ερμηνείες, η πιο πιθανή μάλλον σε νορμάλ καιρούς, θα ήταν ο μονόλογος ενός από τα ερωτικο-προσωπικά παθήματα ή την κακορίζική του μοίρα πολύ απογοητευμένου τύπου που θέλει να πεισμώσει, που πρέπει να συνεχίσει να ζει κι ας ανήκει στους χαμένους της ζωής. Ένα τραγούδι επίκαιρο για πολλές στιγμές πολλών ανθρώπων, για μερικούς κατατρεγμένους ή ερωτοκατεστραμμένους σίγουρα ύμνος ζωής.. 

Το τραγούδι κυκλοφορεί με ένα πολύ εκφραστικό, προκλητικό βιντεοκλίπ, δίνοντας μια άλλη, μια πολιτική ερμηνεία στο τραγούδι. Το βιντεοκλίπ είναι κι αυτό καλοφτιαγμένο, δίχως λόγο, και δείχνει μια άλλη ερμηνεία του τραγουδιού. Δεν εστιάζει στο μονόλογο του απογοητευμένου, αλλά στο πείσμα και στην πράξη του κατατρεγμένου Κρητικού ή και Έλληνα εν γένει που διαπράττει έγκλημα σκέψης σκοτώνοντας τον πολιτικάντη που τον προσβάλλει, τον κοροιδεύει και τον εξαθλιώνει.

Κι όταν πρόκειται για πολιτικό τραγούδι τότε δεν κρίνεται τόσο ήρεμα, όσο όταν πρόκειται για καψουροτράγουδο. Κακώς ίσως. Από την άλλη στο ιντερνετικό καφενείο χωράνε όλοι, και οι κομπλεξικοί κι οι κακιασμένοι, κι αυτοί που θεωρούν ότι ζούμε σε μια ανώνυμη μεγάλη φούσκα και μπορούμε να προσβάλλουμε όποιον και όποτε μας γουστάρει και μάλιστα γραπτώς, για να μη σβήσει κιόλας ποτέ η ωραία μας έκφραση. Tίποτα το ιδιαίτερο λοιπόν κι ο αντίλογος αναποτελεσματικός;

---------

Μοιάζω με βομβαρδισμένο τοπίο
με ένα στιχάκι που είναι μουτζουρωμένο
στης ζωής το τελευταίο θρανίο
και με πουλί ξενιτεμένο.


Έχω πείσμα και γερό το στομάχι
σαν το Παύλο με την κάλπικη λύρα
την αγάπη που έχω δώσει δεν πήρα
έτσι το θέλησε η μοίρα.


Άντε να σταθώ στα πόδια μου
μετά από τόσα χτυπήματα
έχω ξεχάσει τα βήματα
μα δε με παίρνει να πω δεν μπορώ
πρέπει να μπω στο χορό.


Μες το κόσμο μεγαλώνω τον άπονο
ποιος στ΄αλήθεια παίρνει αυτό που του αξίζει
δεν το θέλω μα μου βγαίνει παράπονο
γιατι η ρόδα δε γυρίζει.


Τους στίχους τους πήρα από εδώ και τους διόρθωσα λίγο: http://www.outnow.gr/news/music/leonidas-balafas-giorgos-nikiforou-zervakis-ante-na-statho-sta-podia-mou-lyrics/


08.11.2009

Μην το ρωτάς τον ουρανό! - Frag nicht den Himmel danach!

Ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια με την Τζένη Καρέζη στην αντιστασιακή ταινία «Το νησί των γενναίων» (1959) του Ντίμη Δαδήρα. Η μουσική είναι του Μάνου Χατζιδάκι.

Eins meiner liebsten Lieder aus dem Jahre 1959. Es singt Jenny Karesi im Film "To nissi ton jeneon [Die Insel der Tapferen]", einen Widerstandsfilm, der auf der Insel Kreta spielt. Die Musik ist von Manos Chadsidakis.

09.06.2009

Θα γινόταν μακελειό - Es gäbe ein Blutbad

Πριν από δυο χρόνια περίπου είχα δει μια συνέντευξη στην τηλεόραση του Σκάι του Στυλιανού Παττακού και ομολογώ ότι είχα ανατριχιάσει. Ένα απόσπασμα το οποίο με είχε σοκάρει ιδιαίτερα είναι αυτό που σας παραθέτω εδώ παρακάτω. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε τι είχα γράψει στα γερμανικά όπως και τη μετάφραση του αποσπάσματος.

Weiter unten seht ihr im Original den übersetzten und erschaudernden Teil des Interviews mit dem Militärjunta-General, Stylianos Pattakos. Der Beitrag auf Deutsch findet sich hier.




19.02.2009

Μίζερη απάθεια, Zu den Jugendlichenprotesten in Athen

Μόλις διάβασα μια καταχώρηση σε ένα μπλογκ για το ελληνικό Πανεπιστήμιο και τη διανόηση. Καθόλου κακό, κοιτάξτε το εδώ. Λέγεται «Η χαμένη ταυτότητα του Πανεπιστημίου-ερμηνείες».

Η γνώμη μου:

Στην Ελλάδα οι διαννοούμενοι απέχουν από τα κοινά, από την έκφραση γνώμης και πάνω από όλα από την ανάληψη ευθυνών. Η έκρηξη του Δεκεμβρίου ήταν όπως όλες οι κινητοποιήσεις τα τελευταία χρόνια χωρίς πραγματικό περιεχόμενο. Το περιεχόμενο το δίνει ο διανοούμενος, ο πολίτης, ο ενηλίκας, αυτός που αναλαμβάνει ευθύνη και όχι «σχολιαρόπαιδα» στο δρόμο.

Δυστυχώς δε βλέπω να υπάρχει κάποια σύντομη έξοδος από τη μίζερη απάθεια του Έλληνα διανοούμενου. Μακάρι να κάνω λάθος και να αλλάξουν τα πράγματα γρήγορα.

Το Γενάρη είχα εκφέρει παρόμοια σε μια ηλεκτρονική συζήτηση στο σύλλογό μου:
Aus einer Mail von mir zu den Jugendlichenprotesten in Griechenland:
 
Date: Wed, 7 Jan 2009
Ich bin der Meinung, dass es durchaus unsere Pflicht ist, uns
mit den Protesten zu beschäftigen und die Hintergründe zu erläutern.

Leider habe ich gerade absolut keine Zeit euch meine Gedanken ordentlich aufzuschreiben, aber ich warne davor linke oder
bildungspolitische Inhalte darin zu sehen, wo keine sind.
Dadurch kann man leider nichts bewirken, und das wäre bitter nötig. In den Protesten in Griechenland sind keine linke
Inhalte vorhanden, noch findet man irgendetwas Revolutionäres darin. Eine Festanstellung am besten im Öffentlichen Dienst
ist das was die Jugendlichen möchten, genau das,was ihre Eltern für sie wollen und auch selbst teilweise erreicht haben.
Hier geht es nicht um eine bessere Bildung oder einen offenen Hochschulzugang, (dafür werden nicht die teueren privaten
Nachhilfeschulen/Abiturrepetitorien bestreikt- übrigens kein einziger Mensch hat bis jetzt in Griechenland mal die Idee
aufgeworfen, oder ist einfach nicht zum Repetitorium gegangen oder hat nicht mal gesagt etwas wie, "Paß mal auf Papa, ich
haue ab und mache mein Ding": nur die öffentliche Schule(private Schulen sehr begrenzt) wird bestreikt), hier geht es
um eine Erhaltung (sicher keine Verschlechterung, aber auch KEINE Verbesserung) des Status quo. KeinE einzigeR SchülerIn
oder StudentIn fordert (zumindest so, dass es überhaupt jemand wahrnehmen würde) in Griechenland einen offenen Hochschulzugang,
diese Forderung gab es NOCH NIE in irgendeinem Transparent oder Artikel seitdem ich mich erinnern kann (nur die Linke
Koalition - Synaspismos fordert dies in ihrem Programm, aber es bleibt dabei, die Forderung wird nicht wahr- oder ernst-
genommen), und ich kann mich gut erinnern, ich stamme der ersten SchulbestreikerInnengeneration (1990). Noch konserva-
tiver (vielleicht auch ein Synonym für unpolitisch) könnte dieser Protest nicht sein und daher meiner Meinung nach umso
trauriger.

Ich merke schon, dass ich leider zu verkürzt die Sachen aufschreibe, aber es geht leider wirklich gerade nicht anders.

Nichts desto trotz finde ich gerade wegen dieser Inhaltsleere, umso wichtiger sich als demokratischer Verband damit zu be-
schäftigen, wie auch, dass sich die Linke ihre Verantwortung übernimmt und den Leuten Inhalte gibt. In Griechenland ist das
genau das Problem: verantwortungslose PolitikerInnen und eine verkrochene oder inexistente Intelligentia, die der Lage nicht
gewachsen sind, oder einfach nicht den Mut haben, Position zu beziehen und den Menschen wieder Inhalte zu geben. Nur dann
könnte daraus eine Bewegung werden, die in der Gesellschaft etwas verbessert.

So wie Griechenland im Moment ist (und sich seit 1O Jahren entwickelt), wird sich NICHTS zum Guten ändern, die Menschen
werden verzweifelter und die Politik wird sich konservativer gestalten.

Also, meine Meinung ist: NEIN, es ist keine große Bildungsbewegung in Europa zu sehen, es ist nur ein nicht kanalisierte,
inhaltsleere, an alle (außer den wirklich Schuldigen=Eltern, aber lassen wir mal die Schuldzuweisungen bei Seite, sie sind
auch soweit nicht wichtig) gerichtete, aktionistische, opportunistische, status-quo erhaltende Mobilisierung vorhanden, die
teilweise (aus vielen Gründen) sich (in Griechenland) radikalisiert hat.

Aber meiner Meinung nach: MUSS sie in eine Bewegung umgestaltet werden, die die Menschen wieder moralisiert.

Daher fände ich eine verantwortungsvoll vorbereitete Platzierung des Themas für mehr als angebracht und hoffe, dass es
daraus evtl. etwas multipliziert werden kann, was die Menschen auf der Straße weiter bringt und nicht nur kurzfristig.

Bild Athen, Konstitutionsplatz - Εικόνα Αθήνα, Πλατεία Συντάγματος

30.01.2009

Άντε να βγάλεις άκρη με τα άσυλα

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες έκανα τη διερμηνεία σε ένα πρόγραμμα Leonardo για σπουδάστριες αισθητικής και επαγγελματικού μακιγιάζ από τη Βόρεια Ελλάδα. Ήταν μία γεμάτη δόση ελληνικής νεολαίας, μπορώ να πω αρκετά αντιπροσωπευτικής σε μερικά σημεία. Η κούραση σήμερα, τελευταία μέρα, ήταν μεγάλη, αλλά όχι γιατί η διερμηνεία ήταν δύσκολη (παιχνιδάκι), αλλά γιατί με βάρυνε ψυχικά η στενόχωρη κατάσταση που γνώρισα. Αλλά δε θέλω να γράψω για το θέμα, χρειάζομαι κάποια απόσταση πάλι. Μιας και γύρισα πτώμα από τη δουλειά, δεν είχα ενέργεια να κάνω τίποτα και απλά βόλταρα στο δίκτυο. Έγραψα κάποια σχόλια για το πανεπιστημιακό άσυλο σε ένα ιστολόγιο και σκέφτηκα μιας και τα έγραψα κι έτσι κι αλλιώς πρόκειται περί ενός θέματος που με ενδιαφέρει, ας τα φτιάξω λιγάκι κι ας τα δημοσιοποιήσω εδώ, αλλά τελικά είμαι πτώμα και θα αφήσω να περάσει πάλι καιρός να τα ξανασκεφτώ.

Καληνύχτα!

Bild Akademie der Künste, Berlin 08/08, Εικόνα Σχολή Καλών Τεχνών, Βερολίνο 08/08

27.09.2008

22 years of explorations - 22 χρόνια εξερευνήσεων

22 years ago I had to go to school and I wanted to read, write, imagine and see my friends and family. Every week I had to write a composition at school within 40 minutes. One of them, that I truly like, is the next one. You can find a translation in English dedicated to my hero and companion of my childhood at the end of this post.

Έκθεση 6η
Νάξος, 2 Οκτώβρη 1986

Κάνω μια δική μου εξερεύνηση

Όταν ο ξάδερφός μου έρχεται πάνω στο σπίτι μου στα Αγγίδια γίνεται χαλασμός, παίζουμε μαξιλαροπόλεμο και άλλα. Όμως μια μέρα που είχε έρθει δεν ήθελε να παίξει τίποτα.

Σε μια στιγμή του πρότεινα να πάμε να εξερευνήσουμε το χωριό. Ούτε και εγώ ξέρω πώς μου ήρθε να το πω. Αυτός ούτε ναι δεν είπε, παρά έτρεξε να φορέσει τα παπούτσια του. Πήραμε μια πυξίδα που χρησίμευε για ξύστρα, πήραμε τα καπέλα μας και φύγαμε!

Ανεβήκαμε μια ανηφόρα και μετά μια μικρή κατηφορίτσα. Βρεθήκαμε σε μια μικρή πλατεία. Αυτή η πλατεία είχε τρεις δρόμους. Κατεβήκαμε το πιο κατηφορικό δρομάκι. Βρεθήκαμε σε πολλά χωράφια με βιολέτες. Έκοψα μερικές βιολέτες και είδα ένα χερούλι, το τραβήξαμε μαζί. Είδαμε ένα τούνελ. Μπήκαμε μέσα και προχωρήσαμε στο βάθος του τούνελ. Βρεθήκαμε σ' ένα κελί. Η ώρα ήταν αργά όμως και πήγαμε πίσω σπίτι για να φάμε.

Ελένη Ανδριανοπούλου

Προσθήκη 24.02.2015: Η αλήθεια είναι ότι θυμάμαι τη συνέχεια που δεν πρόλαβα να γράψω όταν χτύπησε το κουδούνι. Το χερούλι ήταν κάτω στη γη, εξού και το τούνελ. Το τούνελ συνέχιζε και έφτανε στη θάλασσα. Ήταν από την εποχή των πειρατών στη Νάξο.

6th composition
Naxos, 2nd October 1986

Exploring by my own

When my cousin comes up the hill to my home in Angidia there is a big cheering. We have a pillow fight and play a lot of other things. One day though, he didn't want to play anything.

In a moment I proposed him to explore the village. I don't even know how I came up with this idea. Before even bothering to answer 'yes', he ran to put on his shoes. We took a compass, that was used as a sharpener, we took our hats and off we went!

We went up the hill and then descended a bit. We came to a small square. There were three roads that led to this square. We took the little road down the hill. We came to many fields with violets. I picked some violets and saw a handle, we pulled together. We saw a tunnel. We went in and walked deep into the tunnel. We found ourselves in a cell. It was late though, and we returned home to eat.

Eleni Andrianopulu

Happy Birthday, Jason!

Image Carnayo, Hora, Naxos, Εικόνα Καρνάγιο, Χώρα Νάξου, Dimitris Bourgiotis, Δημήτρης Μπουργιώτης

06.06.2008

Ζέστη και Τέχνη

Έχει αρχίσει και καλοκαιριάζει για τα καλά. Χθες τη νύχτα πήγα σε ένα μπιτς-πάρτυ, ισπανιστί μοράγα και έκανε 22 βαθμούς. Πάλι καλά που έχει δροσούλα στο δωμάτιο με κατεβασμένα τα ρολά. Τι διαφορά κάνει ο ανοιχτός χώρος χωρίς καπνούς και βαβούρα!

Κοιμήθηκα μια χαρούλα, ξύπνησα νωρίς και χωρίς πονοκέφαλο και τέλειωσα τη μετάφραση των έργων του καταλόγου του Πράδο. Σας παραθέτω εδώ μερικά έργα. Ο πίνακας της φωτογραφίας μ' αρέσει ιδιαίτερα, ήθελα να γράψω μια εργασία για το δουλεμπόριο στην Ισπανία του 17ου αιώνα, αλλά τελικά δεν πρόλαβα. Πάντως ίσως να το κάνω κάποια στιγμή, το Ιστορικό Αρχείο του Δήμου της Μάλαγας έχει ενδιαφέροντα έγγραφα της εποχής, όπως διαθήκες και αγοραπωλησίες.

Κατά τ' άλλα σας προτείνω σήμερα να διαβάσετε ένα άρθρο που διάβασα προχθές στο περιοδικό ERYTHEIA, 27-2006, Georgilen, H. From Orthodoxy to Greekness: Rupture in the "East" και να ακούσετε την Έιμι Γουαϊνχάουζ με τη βραχνιά φωνή από τις καταχρήσεις, τους στίχους της απελπισίας και την ανάλαφρη μουσική.

75

Raimundo de Madrazo (Ραϊμούντο ντε Μαδράθο)

(1841-1920)


Ο Ραμόν ντε Εράθου

1879. Λάδι σε ξύλο


Ο Ραμόν ντε Εράθου, χαρακτηριστική φιγούρα της κοινωνικής ζωής του Παρισιού και σημαντικός συλλέκτης έργων τέχνης υπήρξε στενός φίλος του Ραϊμούντο ντε Μαδράθο, όπως μαρτυρεί η αφιέρωση στο κάτω μέρος του πίνακα.

Αναπαρίσταται στα τριάντα εννέα του χρόνια μπροστά σε ένα ουδέτερο φόντο που υποδηλώνει λεπτό χαρακτήρα και χωρίς να χάνει τη φυσικότητά του, θυμίζει έντονα το Βελάθκεθ. Ο καλλιτέχνης διάλεξε ένα κομμάτι ξύλο ως βάση που προβάλλει το έργο φωτεινό και χωρίς ψεγάδια.


76

Raimundo de Madrazo (Ραϊμούντο ντε Μαδράθο)

(1841-1920)


Η ηθοποιός Μαρία Γκερέρο ως «Δόνια Ινές»

1891. Λάδι σε καμβά


Ο ζωγράφος απεικονίζει την ηθοποιό στα είκοσι τέσσερά της χρόνια φορώντας το ράσο του τάγματος των Καλατράβας και υποδυόμενη τη Δόνια Ινές στο Δον Xουάν Τενόριο του Χοσέ Θορίλια. Η ηθοποιός θριάμβευσε με το ρόλο αυτό σε διάφορες παραστάσεις, οι περισσότερες από τις οποίες έλαβαν χώρα στο Θέατρο της Πριγκίπισσας που πήρε το όνομά της προς τιμήν της μετά θάνατο. Ο καλλιτέχνης δείχνει εδώ το μεγάλο του ταλέντο ως προσωπογράφος χρησιμοποιώντας την ισπανική τεχνοτροπία του 18ου αιώνα.


77

Vicente Palmaroli (Μπιθέντε Παλμαρόλι)

(1834 -1896)


Η Κονθεπθιόν Μιραμόν

1889. Λάδι σε καμβά


Ο Παλμαρόλι υπήρξε ένας πολύπλευρος ζωγράφος και παραγωγικότατος προσωπογράφος της υψηλής κοινωνίας. Ζωγράφισε τη Μιραμόν με γυρμένο το κεφάλι και τα χέρια σταυρωμένα, ασφαλώς επηρεασμένος από το Ροσάλες, στενό του φίλο. Η στάση της εικονιζόμενης, το κάθετο σχήμα της σύνθεσης και ο λιτός ρουχισμός, με μόνη εξαίρεση το πανωφόρι της, της προσδίδουν κομψότητα. Η Κονθεπθιόν Μιραμόν υπήρξε κόρη του στρατηγού Μιραμόν που εκτελέστηκε το 1867 στο Μεξικό μαζί με τον αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό.


78

José Jiménez Aranda (Χοσέ Χιμένεθ Αράντα)

(1837-1903)


Οι μικροί νατουραλιστές

1893. Λάδι σε καμβά


Η πραγματικότητα και η καθημερινή ζωή απεικονίζονται πάντα νατουραλιστικά στο έργο του Χιμένεθ Αράντα, όπως βλέπουμε στις σκηνές από τη ζωή των παιδιών που αποκτούν ιδιαίτερη σημασία μετά το θάνατο της γυναίκας και κόρης του το 1892 από την επιδημία της χολέρας στη Μαδρίτη. Σε αυτόν τον ευαίσθητο πίνακα που απεικονίζει τέσσερα παιδιά να παίζουν με ένα σκαθάρι σε μια γωνιά μιας αγροικίας φαίνονται οι βαθιές του γνώσεις της παιδικής ζωής


79

José Jiménez Aranda (Χοσέ Χιμένεθ Αράντα)

(1837-1903)


Η πώληση μιας δούλας

1897 περίπου. Λάδι σε καμβά


Αυτό το γυμνό, ένα από τα πιο πρωτότυπα στην ισπανική ζωγραφική του 19ου αιώνα, παρουσιάζει τη συστολή και ντροπή της δούλας που παρατηρείται από μία ομάδα πιθανών αγοραστών. Η νεαρή κοπέλα καθισμένη πάνω σε ένα χαλί και με κρεμασμένη μια ταμπελίτσα που γράφει στα ελληνικά «Ρόδον ετών ιη' πωλείται- μνας 'ω» κρύβει το πρόσωπό της με τα πλούσια μαλλιά της που πέφτουν στους ώμους της τονίζοντας ακόμα παραπάνω την αισθησιακότητά της.


Εικόνα, Imágen, Bild José Jiménez Aranda, Una esclava en venta: www.oronoz.com

25.05.2008

Πρωί πρωί στο Κοσσυφοπέδιο- Früh am Morgen im Kosovo

Ακόμα δεν έχει αρχίσει καλά καλά η μέρα και για μένα η πρώτη ανάγνωση έχει τελειώσει. Διάβασα στο περιοδικό Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών ERYTHEIA, αριθμός 27-2006, ένα άρθρο του Θ. Μαλκίδη με τίτλο Η Ελλάδα μπροστά στις νέες αλλαγές στη Χερσόνησο του Αίμου, Η περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου. (Διαβάστε την περίληψη εδώ) Πρόκειται για ένα περιληπτικό άρθρο για τις εξελίξεις τη δεκαετία του ενενήντα και μέχρι το 2006. Το τελευταίο μέρος του άρθρου ενημερώνει για την επίσημη πολιτική της Ελλάδας στην περιοχή και τα διάφορα αναπτυξιακά σχέδιά της. Από ενημερωτική άποψη το άρθρο είναι αρκετά πυκνό και ανοίγει την όρεξη για περαιτέρω μελέτη του θέματος, αν και η υποστήριξη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής από το συγγραφέα δε γίνεται βάσει επιχειρημάτων και γι αυτό θα μπορούσε κατά τη γνώμη μου να λείπει.

Κατά τ` άλλα το τεύχος περιέχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον και διασκεδαστικό άρθρο για τις παλαιότερες μεταφράσεις του Δον Κιχώτη στα ελληνικά της Ο. Ομάτος Σάενθ με τίτλο «Οι τύχες του Δον Κισσότη» en un nuevo manuscrito del siglo XIX [«Οι τύχες του Δον Κισσότη» σε ένα νέο χειρόγραφο του 19ου αιώνα](Κάντε κλικ στο υπογραμμισμένο μέρος) που σας προτείνω για Κυριακές στην παραλία.
______________________________________________

Guten Morgen!

Meine erste Lektüre für heute ist beendet. Ich habe einen Überblicksartikel in der Zeitschrift für Byzantinische und Neugriechische Studien, ERYTHEIA, über Kosovo gelesen. Es handelt sich um einen Artikel im Heft 27-2006 von Th. Malkidis mit dem Titel Η Ελλάδα μπροστά στις νέες αλλαγές στη Χερσόνησο του Αίμου, Η περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου [Griechenland vor den neuen Entwicklungen in der Balkanhalbinsel, Der Fall von Kosovo] (Hier könnt ihr das Abstract lesen). Der Artikel ist zwar informativ, verpasst jedoch die Chance ordentlich zu argumentieren, als es dem Autor darum geht, die griechische Aussenpolitik im Balkan zu verteidigen. Wenn man jedoch davon absieht, kann man sehr kurz und bündig die Entwicklungen im Kosovo von 1990 bis 2006 erfahren und zur weiteren Recherche angeregt werden.

Im selben Heft könnt ihr einen recht interessanten und amüsanten Artikel von O. Omatos Sáenz lesen mit dem Titel «Οι τύχες του Δον Κισσότη» en un nuevo manuscrito del siglo XIX [»Das Schicksal von Don Quijote« in einem neuen Manuskript aus dem 19. Jh.], der sich mit den Übersetzungen des 19. Jh. von Don Quijote von der Mancha ins Griechische beschäftigt. (Klickt hier um den Artikel zu lesen).

Εικόνα Καστράκι Νάξος, Bild Kastraki Naxos, Imágen Castraki Naxos

07.05.2008

Θέλω δικό μας καράβι

Δεν εννόησα, ο κρατικός παρεμβατισμός, λένε οι ακτοπλοϊκές εταιρείες, φταίει για τα ακριβά ναύλα; (διαβάστε την είδηση εδώ) Είντα λέτε; Για ποιον παρεμβατισμό μιλάτε; Κάθε χρόνο η Παροναξία γίνεται όλο και πιο ακριβή και οι Δυτικές Κυκλάδες δεν έχουν δρομολόγια και όλα αυτά γιατί το κράτος δε σας υποχρεώνει, κύριοι εφοπλιστές, να εξυπηρετείτε το επιβατηγό κοινό, τους Κυκλαδίτες και τις Κυκλαδίτισσες (για να μην πιάσουμε τους άλλους νησιώτες και νησιώτισσες) όπως επιβάλλεται. Τόσο κοντά στον Πειραιά και όμως άγονη γραμμή. Άσε που άμα θέλω να πάω από τη Νάξο στη Μήλο για παράδειγμα θα πρέπει να πάω μέσω Πειραιά!

Θέλω δικό μας καράβι, θέλω ένα σαν το Νάξος, το δικό μας, πίσω!

Εικόνα Γρόττα Χώρα Νάξου, Imágen Grotta, Jora Naxu, Bild Grotta Chora Naxu

03.05.2008

Ζιγκ Ζαγκ στις Νερατζιές

Bild im Bild S. Ditmann 2015
Θέλω να παραθέσω εδώ μερικά στοιχεία παραπάνω για το βιβλίο αυτό, όπως και για την απόσυρση του βιβλίου από τις σχολικές βιβλιοθήκες με απόφαση δικαστηρίου για να μπορέσετε να καταλάβετε με λίγα λόγια περί τίνος πρόκειται μιας και στις πολλές πλέον αναφορές για την υπόθεση αυτή στο διαδίκτυο μπορεί να χάσει κανείς τα αυγά και τα καλάθια. Σας συστήνω όμως πάραυτα να διαβάσετε μόνοι σας το βιβλίο όπως και την απόφαση του δικαστή, για να μπορέσετε να κρίνετε εφ` όλης της ύλης.

Το βιβλίο
Το μυθιστόρημα της Έρσης Σωτηροπούλου (διαβάστε εδώ περισσότερα για τη συγγραφέα) παρουσιάζει μία γκάμα ηρώων με δική τους φωνή. Οι διάλογοι είναι αληθινοί και πειστικοί και προδίδουν τη θεατρική διάθεση του έργου που εκδηλώνεται και στη λειτουργία του αφηγητή που δε γνωρίζει παραπάνω από ότι γνωρίζουν οι ήρωες. Η συνεπής πολυφωνικότητα του μυθιστορήματος το καθιστούν αριστουργηματικό και δικαιώνουν, κατά την άποψή μου, τη βράβευσή του με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος. Μέσα σε 264 σελίδες η συγγραφέας τοποθετεί την καθημερινότητα των ηρώων στον καύσωνα της Αθήνας, μέσα σε άθλια νοσοκομεία, σε σαββατοκύριακα στην επαρχία, σε μία φάρσα. Πρόκειται για μια καθημερινότητα που δεν εξηγεί και που αφήνει κενά.
Μπορείτε να διαβάσετε την περιγραφή της πλοκής του βιβλίου για να πάρετε μία πιο ολοκληρωμένη γεύση στη σελίδα του Κέδρου πατώντας εδώ.

Η δίκη
Τον Αύγουστο του 2007 έγινε η δίκη κατά της προσθήκης του βιβλίου στις σχολικές βιβλιοθήκες. Οι σχολικές βιβλιοθήκες τροφοδοτούνται στην Ελλάδα με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων (ΥΠΘ) που αγοράζει το βιβλίο και το στέλνει σε όλα τα σχολεία. (Γι` αυτούς που δεν ξέρουν πως λειτουργούν οι σχολικές βιβλιοθήκες, ας μου επιτραπεί το προσωπικό σχόλιο ότι στην πλειονότητά τους δε λειτουργούν, τα βιβλία μένουν στα ράφια, αν υπάρχουν ράφια). Ο μηνυτής ήταν το φασιστόμουτρο, ο χουντικός, ο ναζί, Κωνσταντίνος Πλέυρης, ιδρυτής του "Κόμματος 4ης Αυγούστου" και δεξί χέρι του Ι. Λαδά (εδώ μπορείτε να διαβάσετε στοιχεία επί της δικαστικής αποφάσης κατά του ιδίου). Ο δικαστής ήταν ο Δημήτρης Γαβαλάς που είναι γνωστός για την "ιδιαιτερότητά" του και δε θα 'πρεπε να προκαλεί έκπληξη η απόφασή του, αλλά το ότι αυτός ο άνθρωπος δεν έχει απομακρυνθεί προ πολλού από την εξουσία. Αλλά ούτε κι αυτό χρειάζεται να μας εκπλήσσει, ο φασισμός στην Ελλάδα ζει κι ας μη βασιλεύει. Στο δικαστήριο ήταν απούσα η συγγραφέας και ο εκδοτικός οίκος, μιας και το Υπουργείο Παιδείας (αυτό που μηνύθηκε δηλαδή) δεν είχε κάνει τον κόπο να τους ειδοποιήσει. Τον Ιανουάριο καθαρογράφτηκε η απόφαση προσωρινής απόσυρσης του βιβλίου από τις σχολικές βιβλιοθήκες (ορολογία που δεν καταλαβαίνω ως άσχετη, γιατί καθαρογραμμένο δε μου φαίνεται το κείμενο που μπορείτε να διαβάσετε εδώ). Το ΥΠΘ κατέθεσε έφεση, αλλά αγνοείται πότε και από ποιόν θα εκδικασθεί.

Η κατακραυγή
Όπως θα είστε σε θέση να διαβάσετε κι εσείς το κείμενο της απόφασης είναι απαράδεκτο. Πρόκειται για έκθεση γυμνασίου μέτριου μαθητή. Είναι εκτός θέματος. Ο άθρωπος δε γράφει τίποτα για το βιβλίο, αλλά εκφράζει την πικρία του για τη χαλαρότητα των ηθών της νεοελληνικής κοινωνίας, χρησιμοποιώντας μία ανύπαρκτη επιχειρηματολογία.
Το περιοδικό Δέκατα (εδώ παραπάνω πληροφορίες) ξεκίνησε μια συλλογή υπογραφών για να μη θαφτεί το θέμα από το ΥΠΘ. Μπορείτε να υπογράψετε κι εσείς εδώ και να προωθήσετε το μήνυμα αυτό.

Εδώ θα βρείτε τι έχω ξαναγράψει για αυτό το βιβλίο.

30.04.2008

Η δικαιοσύνη και ο φασισμός

Είχα αφεθεί στις σκέψεις μου περί του δικαίου και αδίκου ως έννοια στα ελληνικά, τα γερμανικά και τα ισπανικά και κατ' επέκταση στα λατινικά. Αποφάσισα τελικά να γράψω μια άλλη φορά κάτι πάνω σ' αυτό. Δεν είχα πολύ χρόνο σήμερα και θέλησα να τελειώσω το άρθρο της Βικιπαίδειας για την Ισπανίδα φιλόσοφο, Μαρία Θαμπράνο, για να πάω στις 8 στην παρουσίαση της ισπανικής μετάφρασης του βραβευμένου μυθιστορήματος της Έρσης Σωτηροπούλου, Ζιγκ Ζαγκ στις Νερατζιές, αποσπάσματα του οποίου είχαμε μεταφράσει το προηγούμενο τετράμηνο εδώ στο Πανεπιστήμιο της Μάλαγας. Η συγγραφέας θα είναι παρούσα. Ψάχνοντας, λοιπόν, για την πιο συνηθισμένη γραφή του ονόματος Ορτέγα ι Γκασέτ, του κορυφαίου Ισπανού φιλόσοφου, έπεσα σε ένα μπλογκ που είχε επαναδημοσιεύσει μια διαμαρτυρία της 19ης Απριλίου 2008 σχετικά με μία απαράδεκτη δικαστική απόφαση απόσυρσης του βιβλίου της Σωτηροπούλου από τις σχολικές βιβλιοθήκες. Ο Κων. Πλεύρης, αυτός ο άθλιος ακροδεξιός, κατάφερε να δώσει νομική υπόσταση στη λογοκρισία στην Ελλάδα του σήμερα. Αρχίζω και ανησυχώ ότι και οι τρεις Λέσβιοι που υπέβαλαν μήνυση για την απαγόρευση της χρήσης της λέξης λεσβία για τις ομοφυλόφιλες θα βρουν δικαστή να τους δώσει δίκιο. Κι ας το γέλαγα χθες.

Εννοείται ότι με αυτά που κάνουν οι φασίστες και οι απανταχού σεμνότυφοι, άρρωστοι, θρησκόληπτοι και πατριδοκάπηλοι δεξιοί, εγώ δεν πρόκειται να τελειώσω ποτέ με ηρεμία το πτυχίο μου και θα αρχίσω να σκέφτομαι σοβαρά πώς θα βρω πουλημένο δικαστή να τους βάλει να μου πληρώσουν αποζημίωση για ψυχική οδύνη!

Υπογράψτε εδώ τη σχετική διαμαρτυρία για τη δικαστική απόφαση και προωθήστε τη σχετικά. Ας ελπίσουμε πως το Υπουργείο Παιδείας της Νέας Δημοκρατίας δε θα το βάλει έτσι εύκολα κάτω, όπως το βάζει συχνά πυκνά για να μη χάνει ψηφοφόρους από την Άκρα Δεξιά.

Εικόνα dekata.wordpress.com

20.04.2008

Το τρίκυκλο


Επειδή τα τρίκυκλα έχουν αρχίσει να σπανίζουν, θέλω να μαζέψω πληροφορίες και φωτογραφίες. Ώσπου να τα καταφέρω, σας παραθέτω εδώ το σύνδεσμο για το άρθρο της αγγλόφωνης Βικιπαίδειας για τα τρίκυκλα ΣΑΜ (Στέφανος Α. Μπαλτάς). (Που θα έπρεπε να επεκταθεί και μεταφραστεί στα ελληνικά). Όποιος έχει φωτογραφίες ή στοιχεία ή όρεξη να με βοηθήσει, ας επικοινωνήσει μαζί μου.

Εικόνα Βικιπαίδεια- Imágen/Bild Wikipedia

16.04.2008

Μην πυροβολείτε τον υποτιτλιστή

Είπα τελικά να κάνω κάτι και να μην περιμένω απλά στο κρεβάτι να μου περάσει, οπότε άρχισα να ψάχνω για κανένα πρόγραμμα υποτιτλισμού για λίνουξ. Δε βρήκα. Στο πανεπιστήμιο της Μάλαγας δεν έχει κάποιο, έστω και για γουίντοους που να επεξεργάζεται ελληνικά κι ο χρόνος που παραμένει για να φέρω σε πέρας την εργασία υποτιτλισμού για το μάθημα της Μαρίας Λόπεθ γλιστράει μέσα από τα χέρια μου. Πάντως τουλάχιστον διάβασα κάτι αστείο και συνάμα τραγικό για την κατάσταση υποτιτλισμού στην Ελλάδα (και αναφέρεται μόνο στα αγγλικά, αν πιάναμε τα γερμανικά που έχω δει, ούτε του χρόνου δε θα τελειώναμε...) σε ένα άρθρο του Φώτη Καραμήτρογλου.
Δίνει λοιπόν το εξής ευτράπελο παράδειγμα:

Αφήγηση στα Αγγλικά: "…the German Forces' worst enemies were mud, cold and snow".
Απόδοση στα Ελληνικά: "…οι κυριότεροι αντίπαλοι των Γερμανικών Δυνάμεων ήταν ο Μαντ, ο Κολντ και ο Σνόου".

Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ
.

Εικόνα Λιόσπορος, Αθήνα-Ψυρρή, Bild Liosporos, Athen-Psirri, Imágen Liosporos, Atenas-Psirri

H μία ατάκα μετά την άλλη

Μιας και πάλι με έριξε το κακό μου το κεφάλι στο κρεβάτι, δεν πήγα για μάθημα μέχρι να μου περάσει, δεν έχω όρεξη να γράψω κάτι έξυπνο και δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο από το να περιμένω, βρήκα χρόνο να δω την ξεκαρδιστική εκπομπή του Λαζόπουλου που είναι μάλλον της προηγούμενης βδομάδας. Σας τη συστήνω, είχε ρέντα ο άθρωπος. Θέματα της επικαιρότητας που σατυρίζει: το Μακεδονικό, το Ντοπάρισμα, το Εγώ αλλά και τα έβεργκρηνς Κούγιας, Αλέξης, Μπους της, ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ.α.


12.04.2008

Κόφτε πια την πλάκα! - Schlechter Witz!

Μόλις διάβασα το εξής φοβερό που λέει ο ΣΚΑΙ ότι είπε ο εκπρόσωπος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών Μάθιου Μπράιζα σχετικά με τη δυσαρέσκεια των ΗΠΑ για τις πωλήσεις του ρωσικού ενεργειακού κολοσσού Γκαζπρόμ στην Ελλάδα και δεν μπόρεσα παρά να χαρώ με την αγάπη, ανιδιοτέλεια και βαθιά συναίσθηση προσφοράς που τρέφει η αμερικανική ηγεσία για την Ελλάδα (και για όλον τον κόσμο ως υπηρέτης της θεϊκής αποστολής του διαίρει και βασίλευε). Είπε λοιπόν ο χριστιανός: «οι ΗΠΑ το μόνο που θέλουν είναι να βοηθήσουν την Ελλάδα να πάρει φθηνότερο αέριο».
_______________________________
Ich habe gerade auf der Seite von SKAI gelesen, dass der Vertreter des State Department Matthew Bryza die Besorgnis der U.S.A. über die Importe vom russischen Energiegroßkonzern Gazprom in Griechenland folgendermaßen gerechtfertigt hat: "Die U.S.A. möchten Griechenland nur helfen, billigeres Gas zu importieren". Ich habe mich folglich sehr über die Liebe, Selbstopferung und das tiefe Pflichtgefühl, welche die US-Administration gegenüber Griechenland (und der ganzen Welt als treuer Diener der göttlichen Mission des Teile-und-herrsche), pflegt, gefreut.
(Hier findet ihr, was der gute Christ sagte).

09.04.2008

Επιτέλους, κάποιος με φώτισε!- Der Mazedonienstreit ist schon zu verstehen!

Endlich habe ich etwas gelesen, was mir einige Lücken zum Verstehen, wie der Streit um diesen Namen der EJRMazedonien zustande kam, schließt. Ich empfehle euch unbedingt den meines Erachtens sehr kompakten und erklärenden Artikel von Adamantios Skordos zu lesen. Mir fehlen noch einige Puzzlestücke zur heutigen Situation der extremen Rechte oder der NationalistInnen der jungen Republik (die Rolle der griechischen NationalistInnen ist mir leider bekannt), wie auch zur sogenannten slawomazedonischen Minderheit in Griechenland, aber sobald ich etwas Gutes lese, werde ich euch hier informieren.

Darüber hinaus finde ich schon länger, dass auch die Linke in Griechenland zu sehr die Thematisierung des Bürgerkrieges vernachlässigt. Es scheint mir unerklärlich, warum nur die Chrisavgites (die griechischen Nazis, sagen wir) sich damit beschäftigen müssen. Oder warum fast alle anderen in der Öffentlichkeit, aber auch in dem mir bekannten griechenländischen akademischen Diskurs, falls sie dann doch darüber reden, in einer kodifizierten Art und Weise es tun, die einfach nicht den Zugang zum Wissen oder zu den Hintergründen insbesondere den späteren Generationen ermöglicht. Skordos verbindet in seinem oben verlinkten Artikel den Mazedonienstreit mit dem Bürgerkrieg, was eventuell einen Teil, der meiner Meinung nach Tabuisierung des Themas (d.h. des griechischen Bürgerkriegs) erklären würde. Was ist aber mit dem restlichen Teil passiert?

Nachtrag 20.04.2008: Ich habe das Netzwerk zur Bürgerkriegsforschung entdeckt. Wenn ich mich damit beschäftigt habe, schreibe ich bestimmt noch ein paar Worte darüber.
____________________________________
Επιτέλους διάβασα κάτι που με βοήθησε να κλείσω τα κενά που είχα για να καταλάβω πώς δημιουργήθηκε το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜακεδονίας. Σας συνιστώ να διαβάσετε το κατά τη γνώμη μου πολύ περιεκτικό και διαφωτιστικό άρθρο του Αδαμάντιου Σκόρδου εδώ. Μου λείπουν ακόμα μερικά στοιχεία για την ακροδεξιά και τους/τις εθνικιστ(ρι)ές στη σημερινή ΠΓΔΜακεδονίας (o ρόλος των εθνικιστ(ρι)ών στην Ελλάδα μου είναι δυστυχώς γνωστός), όπως και για τους Σλαβομακεδόνες στη σημερινή Ελλάδα, αλλά μόλις υποπέσει κάτι καλό στην αντίληψή μου, θα σας το παραθέσω εδώ.

Εκτός αυτού είμαι της γνώμης ότι ούτε καν η Αριστερά στην Ελλάδα δεν ασχολείται όσο θα έπρεπε με το θέμα του Εμφυλίου. Δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί τελικά σχεδόν μόνο οι Χρυσαυγίτες μοιάζουν να νοιάζονται. Ή γιατί σχεδόν όλοι οι άλλοι -εννοώ στο δημόσιο αλλά και στον εμένα γνωστό ελλαδικό ακαδημαϊκό λόγο-, τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου, όταν μιλάνε για τον Εμφύλιο το κάνουν με έναν κωδικοποιημένο τρόπο που δεν επιτρέπει στις νεότερες γενιές να έχουν πρόσβαση στo γνωστικό αντικείμενο. Ο Α. Σκόρδος συνδέει τον Εμφύλιο με το Μακεδονικό που κατά τη γνώμη θα εξηγούσε ένα μέρος της αποσιώπησης του Εμφυλίου. Τι έγινε όμως με το άλλο μέρος;

Σημείωση 20.04.2008: Ανακάλυψα το Δίκτυο Μελέτης Εμφυλίων Πολέμων. Όταν θα βρω χρόνο να ασχοληθώ, θα σας γράψω δυο λόγια.

Εικόνα Αθήνα- Μεταξουργείο/ Bild Athen- Metaxurgio/ Imágen Atenas- Metaxurgío

07.04.2008

Vocabulario- Vοkabeln- Λεξιλόγιο

Σήμερα άρχισα πάλι την προπόνηση (εντάξει τα προκαταρκτικά της για να μπορέσω πάλι να πάω στην προπόνηση μετά από έξι χρόνια), αλλά για να μην τα πολυλογώ κι επειδή έχω τρελό διάβασμα για αύριο σας παραθέτω εδώ λίγο λεξιλόγιο για το μάθημα που έχω καθημερινά του Ιππόλυτο Εστέμπαν Σολέρ που λέγεται Ισπανική Λογοτεχνία: Προβλήματα και Μέθοδοι. Αν έχετε προτάσεις (ειδικά εκεί που λείπουν τα ελληνικά λήμματα) γράψτε μου άφοβα.
_____________________________
Heute habe ich endlich wieder trainiert (besser gesagt ich habe angefangen mich vorzubereiten wieder zu trainieren), da ich aber nicht viel Zeit gerade habe mehr vom Tag zu schreiben und wieder für morgen übelst lernen muss, schreibe ich hier einige Vokabeln aus der literaturtheoretischen Klasse von Hipólito Esteban Soler. Falls ihr Vorschläge habt (insbesondere in den Fällen, in denen ich keine Entsprechung auf Deutsch geschrieben habe), schreibt mir ohne zu zögern :

acaecer- geschehen, zutragen -συμβαίνω
los hechos acaecidos- die Geschehnisse- τα συμβάντα
tal como- tal y como- genau so wie- έτσι όπως
la enunciación- (ling) die Äußerung- the uttering
el enunciado- (ling) das Geäußerte, die Äußerung
la acepción- (ling) die Bedeutung (engere/ weitere), der (Bedeutungs)umfang
trascender- erkennen, lassen, verraten
trascendente- entscheidend - σημαντικός, ή, ό
someter- unterwerfen
sometido, a- unterworfen
el argumento/ la trama - the story- la fabula- die Handlung- η πλοκή
la índole- das Naturell, der Charakter, die Art, die Beschaffenheit
de esta/otra índole- derartig/andersartig
ulterior, a- jenseitig, Hinter-, ferner, weitergehend, später
abordar- (nav) entern, (fig) ansprechen, (Frage) anschneiden
la perspectiva- die Perspektive- η προοπτική
el enfoque- der Fokus
la focalización- die Fokusierung
el ángulo- η σκοπιά
el prisma- das Prisma- το πρίσμα
la óptica- die Betrachtung- η άποψη
el punto de vista- der Ausgangspunkt- η οπτική γωνία
acorde con- acording to- σύμφωνα με

Bild/Imágen Málaga, Paseo del Parque- Εικόνα Μάλαγα Πασέο δελ Πάρκε

06.04.2008

Ντοκυμαντέρ για τα ρεμπέτικα- Dokumentarfim über Rebetiko

Πριν πέσω για ύπνο (όλη μέρα μπροστά στον υπολογιστή κουράστηκα και αύριο έχω μάθημα νωρίς το πρωί στις 8.30) θα ήθελα να σας προτείνω μια ταινία τεκμηρίωσης του BBC που φαίνεται να είναι γυρισμένη τη δεκαετία του 80 για την ιστορία του ρεμπέτικου, μια ιστορία της Ελλάδας του 20ου αιώνα. Η αφήγηση είναι του Άντονυ Κουίν και εμφανίζονται μεταξύ άλλων οι Βαμβακάρης, Τσιτσάνης, Μπέλλου, Θοδωράκης, Αρβανιτάκη, Κωχ. Η ταινία είναι στα αγγλικά.
______________________________________
Bevor ich zu Bett gehe (den ganzen Tag vorm Bildschirm zu verbringen macht müde und morgen muss ich gleich um 8.30 beim Unterricht sein), würde ich euch gern einen BBC-Dokumentarfilm -höchstwahrscheinlich aus den 80ern- empfehlen, der über die Geschichte der Rebetiko-Musik, also auch über die Geschichte Griechenlands im 20. Jh. spricht. Der Erzähler ist Anthony Quinn und es sind zu hören und zu sehen unter Anderem Wamwakaris, Tsitsanis, Belu, Thodorakis, Arwanitaki, Koch. Der Film ist auf Englisch.



















31.03.2008

Η ρουφιανιά πάει σύννεφο!

Είχα γράψει την παρακάτω ανάρτηση τέλη Φλεβάρη, αλλά επειδή ήθελα να το χτενίσω το κείμενο και να προσθέσω και άλλα στοιχεία, πράγμα που τελικά δεν έκανα, το είχα αφήσει στην άκρη. Σας το αφήνω λοιπόν μιας και δεν προκείται να το συνεχίσω στο έλεος της κρίσης σας. Αυτά παθαίνει κανείς όταν δεν τελειώνει αμέσως τις δουλειές που αρχίζει.

Απορώ όλο και περισσότερο από τότε που αποφάσισα να αρχίσω αυτό το ιστολόγιο (κυρίως για μαθησιακούς λόγους) το πώς εξελίσσονται τα ιστολόγια. Διαβάζω πως φιμώνεται ο κόσμος στις Η.Π.Α, στην Τουρκία, στην Κίνα, στη Γερμανία και βέβαια και στην Ελλαδίτσα. Χαμός γίνεται. Και όλο κάτι θέλουν να αλλάξουν στις νομοθεσίες. Και άντε κι άλλοι τρομονόμοι κι ας είναι καλά η Νέα Δημοκρατία, οι Χριστιανοδημοκράτ(ισσ)ες και τα φιλαράκια τους από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Η υπάρχουσα νομοθεσία αρκεί και παρααρκεί. Όποιος εκβιάζει, συκοφαντεί ή υβρίζει οδηγείται στον εισαγγελέα. Αν το κάνει ανώνυμα ισχύουν τα ίδια όπως και με τα ανώνυμα γράμματα εκβιαστ(ρι)ών, συκοφαντ(ισσ)ών, υβριστ(ρι)ών. Γιατί δηλαδή θα πρέπει σώνει και καλά να υπάρξει νέα νομοθεσία; Ποιός θα βγει από πάνω; Τα ΜΜΕ γιατί θα παραμείνουν τα μόνα που ο καθένας και η καθεμία θα μπορεί να δίνει πληροφορίες και καταγγελίες ανώνυμα. Το ότι πολίτες εδώ και λίγα χρόνια έχουν τη δυνατότητα να γράφουν χωρίς μεσάζοντες είναι ένα δημοκρατικό δικαίωμα που θέλουν οι μεσάζοντες, οι εκπρόσωποί μας, να μας στερήσουν.

Η καινούρια νομοθεσία, λοιπόν, χρειάζεται, κατά την ταπεινή μου άποψη, μόνο και μόνο για να φοβόμαστε ακόμα παραπάνω να πούμε τη γνώμη μας. Και μη μου πείτε ότι κανένας εδώ πέρα δεν σκέφτεται διπλά πριν γράψει τη γνώμη του. Οι τρομονόμοι φταίνε στο ότι έχουμε φτάσει να αυτολογοκρινόμαστε.
____________________________
Εικόνα Λιμάνι Μάλαγας- Bild Hafen Málaga- Imágen Puerto Málaga