Θέλω δικό μας καράβι

Δεν εννόησα, ο κρατικός παρεμβατισμός, λένε οι ακτοπλοϊκές εταιρείες, φταίει για τα ακριβά ναύλα; (διαβάστε την είδηση εδώ) Είντα λέτε; Για ποιον παρεμβατισμό μιλάτε; Κάθε χρόνο η Παροναξία γίνεται όλο και πιο ακριβή και οι Δυτικές Κυκλάδες δεν έχουν δρομολόγια και όλα αυτά γιατί το κράτος δε σας υποχρεώνει, κύριοι εφοπλιστές, να εξυπηρετείτε το επιβατηγό κοινό, τους Κυκλαδίτες και τις Κυκλαδίτισσες (για να μην πιάσουμε τους άλλους νησιώτες και νησιώτισσες) όπως επιβάλλεται. Τόσο κοντά στον Πειραιά και όμως άγονη γραμμή. Άσε που άμα θέλω να πάω από τη Νάξο στη Μήλο για παράδειγμα θα πρέπει να πάω μέσω Πειραιά!

Θέλω δικό μας καράβι, θέλω ένα σαν το Νάξος, το δικό μας, πίσω!

Εικόνα Γρόττα Χώρα Νάξου, Imágen Grotta, Jora Naxu, Bild Grotta Chora Naxu

Ψυχοφυσιολογία

Βέμπλογκ: Μήπως προτιμάς να σε ρωτήσω τι έχεις στα ελληνικά;
Ελάν: Όχι, παράτα με. Δεν παίζει ρόλο η γλώσσα.
Βέμπλογκ: Είσαι σίγουρη;
Ελάν: Είμαι και παραείμαι.
Βέμπλογκ: Μα, εγώ είμαι φίλη σου και σε νοιάζομαι.
Ελάν: Ναι καλά. Τον ευατούλη σου πάντα πρώτο τον βάζεις.
Βέμπλογκ: Καλά δεν επιμένω και σ` ευχαριστώ γι` αυτήν την εγκλειστική συνέντευξη.

Εικόνα η γατούλα τεντώνεται/ Imágen la gatita se arrellana/ Bild das Kätzchen räkelt sich

Psychophysiologie

Weblog: Ich sehe dich heute sehr genervt.
Elan: In der Tat.
Weblog: Warum denn?
Elan: Ich will nicht darüber reden.
Weblog: Und wenn ICH es will?
Elan: Es ist mir egal. Mit EgoistInnen rede ich nicht.
Weblog: Na dann, vielen Dank für dieses Selbstgespräch.

Εικόνα γατούλα γλυκιά/ Imágen gatita/ Bild süßes Kätzchen

Hier stand früher ein: Καληνύχτα- Schlaft gut- So long

Liosporos 2016

Ballsport zum Schreiben

Nachdem ich heute den Artikel über Maria Zambrano (eine interessante Denkerin und Philosophin des 20. Jh. in Spanien) in der griechischen Wikipedia für die morgige Übersetzungsklasse von Vicente Fernández González vervollständigt habe, habe ich mich einem touristischen Flugblatt für die ebenfalls morgige Übersetzungsklasse von Hannelore Benz Busch gewidmet.

Nebenbei habe ich Die Ärzte gehört (Danke Er). Rebell bleibt mein Lieblingsärztelied.

Die Übersetzung für morgen werde ich die Tage hier veröffentlichen. Bis dahin kriegt ihr eine etwas ältere für dieselbe Klasse. Wie immer freue ich mich auf Korrekturen und Empfehlungen:

“Bossaball”: eine Mischung aus Volleyball, Fußball und Capoeira

Zu brasilianischen Rhythmen kicken, ohne sich zu verausgaben

Es heißt, dass gute Ideen nicht von alleine kommen. Filip Eyckmans, ein belgischer Geschäftsmann, der in Marbella lebt, hatte seinen genialen Einfall eines Nachts, als er vor vier Jahren über den Erfolg des Beachvolleyballs nachdachte. “Da ich auch ein großer Fan von Fußball und brasilianischer Musik bin, dachte ich alles miteinander zu verbinden”, meinte der Erfinder. So entstand “Bossaball”, eine neue Sportart mit ähnlichen Regeln wie beim Volleyball, aber auch mit Kicks und Fallrückziehern, die Alle zu den Rhythmen des Bossa Nova mühelos ausführen können.

Mitte Januar öffnete der erste Verein in Marbella seine Türen

Obwohl “Bossaball” bereits durch spanische Strände getourt hat, gab es bis jetzt noch keine feste Anlage, um ihn zu betreiben. Mit der Gründung dieses Vereins in Marbella wird gleichzeitig die erste feste Anlage eröffnet.

Das Spielfeld besteht aus Luftkissen und Trampolinen. “Die Kinder lieben das Herumhüpfen auf den Luftkissen. Warum sollte dies bei Erwachsenen anders sein?”, führt Herr Eyckmans aus. Dadurch wird auch anspruchsvollere Akrobatik möglich. “Wir haben ein Jahr lang das Spielfeld auf Risiken getestet”, sagten die Verantwortlichen für die Sicherheit.

Quelle: Gratiszeitung “Qué!”, 11.01.08

Glossar hier zu finden.

Kommentar: Ich habe immer noch nicht die Einführungszeichen umgestellt. Ich weiß nicht mehr wo das war. Sie bleiben so lange nicht deutsch...
Nachtrag 07.05.08: Danke an Em für die Korrekturen und Empfehlungen
Bild/ Imágen Perchel, Málaga- Εικόνα Περτσέλ Μάλαγα

Εργασία και χαρά

Έχω πολύ γράψιμο μπροστά μου και αυτή τη βδομάδα και για να μη με καθυστερώ θα γράψω μόνο για ένα κείμενο που προς το παρόν το τελείωσα. Αύριο θα κάνω τις τελευταίες διορθώσεις, αλλά δεν πιστεύω ότι θα προσθέσω κι άλλα στοιχεία λόγω έλλειψης χρόνου.

Ίσως να σας ενδιαφέρει: Η Μαρία Θαμπράνο στην ελληνόφωνη Βικιπαίδεια για το μάθημα του Μπιθέντε Φερνάντεθ Γκονθάλεθ.

Αν έχετε προτάσεις για τις μεταφράσεις των τίτλων των έργων της ή των αποφθεγμάτων (αλλά και για οτιδήποτε άλλο) μη διστάσετε να τις κάνετε.

Imágen/ Bild Rincón de la Victoria- Εικόνα Ρινκόν ντε λα Μπικτόρια

Ich suchte und er fand mich

Am Schluss der Bergpredigt soll stehen und wer da sucht, der findet (NT, Matthäus 7,8), aber manchmal kommt es anders. Ich suchte und wurde gefunden. Auch eine Variante. Und da ich nach ergebnisloser einjähriger Suche über den Blog gefunden wurde, gibt es heute einen Beitrag der ungewöhlich metaphysischen Art.


Bild Für Matthias, Papagu März 2008, Εικόνα Παπάγου, Μάρτιος 2008, Imágen Papagu Marzo 2008.

Ζιγκ Ζαγκ στις Νερατζιές

Bild im Bild S. Ditmann 2015

Θέλω να παραθέσω εδώ μερικά στοιχεία παραπάνω για το βιβλίο αυτό, όπως και για την απόσυρση του βιβλίου από τις σχολικές βιβλιοθήκες με απόφαση δικαστηρίου για να μπορέσετε να καταλάβετε με λίγα λόγια περί τίνος πρόκειται μιας και στις πολλές πλέον αναφορές για την υπόθεση αυτή στο διαδίκτυο μπορεί να χάσει κανείς τα αυγά και τα καλάθια. Σας συστήνω όμως πάραυτα να διαβάσετε μόνοι σας το βιβλίο όπως και την απόφαση του δικαστή, για να μπορέσετε να κρίνετε εφ` όλης της ύλης.

Το βιβλίο
Το μυθιστόρημα της Έρσης Σωτηροπούλου (διαβάστε εδώ περισσότερα για τη συγγραφέα) παρουσιάζει μία γκάμα ηρώων με δική τους φωνή. Οι διάλογοι είναι αληθινοί και πειστικοί και προδίδουν τη θεατρική διάθεση του έργου που εκδηλώνεται και στη λειτουργία του αφηγητή που δε γνωρίζει παραπάνω από ότι γνωρίζουν οι ήρωες. Η συνεπής πολυφωνικότητα του μυθιστορήματος το καθιστούν αριστουργηματικό και δικαιώνουν, κατά την άποψή μου, τη βράβευσή του με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος. Μέσα σε 264 σελίδες η συγγραφέας τοποθετεί την καθημερινότητα των ηρώων στον καύσωνα της Αθήνας, μέσα σε άθλια νοσοκομεία, σε σαββατοκύριακα στην επαρχία, σε μία φάρσα. Πρόκειται για μια καθημερινότητα που δεν εξηγεί και που αφήνει κενά.
Μπορείτε να διαβάσετε την περιγραφή της πλοκής του βιβλίου για να πάρετε μία πιο ολοκληρωμένη γεύση στη σελίδα του Κέδρου πατώντας εδώ.

Η δίκη
Τον Αύγουστο του 2007 έγινε η δίκη κατά της προσθήκης του βιβλίου στις σχολικές βιβλιοθήκες. Οι σχολικές βιβλιοθήκες τροφοδοτούνται στην Ελλάδα με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων (ΥΠΘ) που αγοράζει το βιβλίο και το στέλνει σε όλα τα σχολεία. (Γι` αυτούς που δεν ξέρουν πως λειτουργούν οι σχολικές βιβλιοθήκες, ας μου επιτραπεί το προσωπικό σχόλιο ότι στην πλειονότητά τους δε λειτουργούν, τα βιβλία μένουν στα ράφια, αν υπάρχουν ράφια). Ο μηνυτής ήταν το φασιστόμουτρο, ο χουντικός, ο ναζί, Κωνσταντίνος Πλέυρης, ιδρυτής του "Κόμματος 4ης Αυγούστου" και δεξί χέρι του Ι. Λαδά (εδώ μπορείτε να διαβάσετε στοιχεία επί της δικαστικής αποφάσης κατά του ιδίου). Ο δικαστής ήταν ο Δημήτρης Γαβαλάς που είναι γνωστός για την "ιδιαιτερότητά" του και δε θα 'πρεπε να προκαλεί έκπληξη η απόφασή του, αλλά το ότι αυτός ο άνθρωπος δεν έχει απομακρυνθεί προ πολλού από την εξουσία. Αλλά ούτε κι αυτό χρειάζεται να μας εκπλήσσει, ο φασισμός στην Ελλάδα ζει κι ας μη βασιλεύει. Στο δικαστήριο ήταν απούσα η συγγραφέας και ο εκδοτικός οίκος, μιας και το Υπουργείο Παιδείας (αυτό που μηνύθηκε δηλαδή) δεν είχε κάνει τον κόπο να τους ειδοποιήσει. Τον Ιανουάριο καθαρογράφτηκε η απόφαση προσωρινής απόσυρσης του βιβλίου από τις σχολικές βιβλιοθήκες (ορολογία που δεν καταλαβαίνω ως άσχετη, γιατί καθαρογραμμένο δε μου φαίνεται το κείμενο που μπορείτε να διαβάσετε εδώ). Το ΥΠΘ κατέθεσε έφεση, αλλά αγνοείται πότε και από ποιόν θα εκδικασθεί.

Η κατακραυγή
Όπως θα είστε σε θέση να διαβάσετε κι εσείς το κείμενο της απόφασης είναι απαράδεκτο. Πρόκειται για έκθεση γυμνασίου μέτριου μαθητή. Είναι εκτός θέματος. Ο άθρωπος δε γράφει τίποτα για το βιβλίο, αλλά εκφράζει την πικρία του για τη χαλαρότητα των ηθών της νεοελληνικής κοινωνίας, χρησιμοποιώντας μία ανύπαρκτη επιχειρηματολογία.
Το περιοδικό Δέκατα (εδώ παραπάνω πληροφορίες) ξεκίνησε μια συλλογή υπογραφών για να μη θαφτεί το θέμα από το ΥΠΘ. Μπορείτε να υπογράψετε κι εσείς εδώ και να προωθήσετε το μήνυμα αυτό.

Εδώ θα βρείτε τι έχω ξαναγράψει για αυτό το βιβλίο.

Learn Greek in 25 years

Διάβασα στη γεμάτη και ενδιαφέρουσα σελίδα του Νίκου Σαραντάκου το εξής τραγικό:

Βήμα 26.12.99, σελ. στ17 (Βιβλία), η Μαρία Παπαγιαννίδου παρουσιάζει το αγγλικό βιβλίο Learn Greek in 25 years του Brian Church. Και λέει:

"'Μια κούρσα συντριβής για τον γλωσσικώς προκληθέντα Μπράιαν Τσερτς'. Αυτός είναι ο υπότιτλος του οδηγού γλωσσικής επιβίωσης που συνέταξε ο νεαρός βρετανός δημοσιογράφος στη διάρκεια των επτά χρόνων που προσπάθησε να μάθει ελληνικά μένοντας στην Αθήνα, εργαζόμενος στην αγγλόφωνη εφημερίδα και διατηρώντας σχετική στήλη κάθε Τετάρτη με τον τίτλο του βιβλίου".

Και αναρωτιέμαι: ειρωνικά μεταφράζει έτσι το Α crash course for the linguistically challenged Brian Church; (Δεν το έχω δει, αλλά είναι εντελώς βέβαιο ότι έτσι είναι στο πρωτότυπο ο υπότιτλος) Μήπως ο ίδιος ο συγγραφέας έχει ο ίδιος μεταφράσει έτσι, ειρωνικά βεβαίως, τον υπότιτλο; Απίθανο μου φαίνεται.

Αν όχι, ασφαλώς πρόκειται για μαργαριτάρι ολκής.

Διαβάστε όλο το σχόλιο εδώ.

Και σημειώνω μιας και το έχω διαβάσει το βιβλίο και είναι ξεκαρδιστικό, ότι δυστυχώς πρόκειται για "μαργαριτάρι ολκής". O υπότιτλος είναι A crash course for the linguistically challenged. Δηλαδή χωρίς τον άμοιρο συγγραφέα. Άσχετα από τη μεταφραστική γκρίνια του Ν. Σαραντάκου, η κυρία Παπαγιαννίδου πάντως δε φαίνεται να άνοιξε καν το βιβλίο, γιατί αλλιώς θα ήξερε πως ούτε για μαθήματα ελληνικών πρόκειται, ούτε για την εκμάθησή τους γενικά, ούτε για "γλωσσική επιβίωση" εν γένει. Σαν να μην της έφτανε αυτό, η αθεόφοβη δεν κοίταξε καν το οπισθόφυλλο, που ο άθρωπος γράφει πως ούτε ξέρει ελληνικά, ούτε καν προσπάθησε ποτέ του να μάθει (τουλάχιστον σοβαρά, όλο και κάτι θα έχει μάθει ο μπαγάσας).

Το βιβλίο αυτό αποτελείται από τα πιο πετυχημένα άρθρα μιας χιουμοριστικής στήλης εβδομαδιαίας τρέλας ενός Βρετανού δημοσιογράφου στην Αθήνα.

Εικόνα Hellenic Book Service

Έφυγε και η Μαρία...

Βέμπλογκ: Πού βρίσκεσαι;
Ελάν: Kατάφερα να τελειώσω το άρθρο για τη Μαρία Θαμπράνο στη Βικιπαίδεια. Περιμένω τη Δευτέρα για να το συζητήσουμε στην τάξη. Αν έχεις παρατηρήσεις πάνω στο άρθρο, κάντες άφοβα.
Βέμπλογκ: Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο. Πάντως η Μαρία μου φαίνεται ενδιαφέρουσα, τουλάχιστον από άποψη βίου και πολιτείας.
Ελάν: Κι εμένα. Μόλις διαβάσω και κάποιο έργο της θα μπορέσω να κρίνω καλύτερα. Λέω να διαβάσω για αρχή το Ισπανία: Όνειρο και Πραγματικότητα. Να εμβαθύνω έτσι στον ισπανικό πολιτισμό και σκέψη.
Βέμπλογκ: Ελάν, σ' ευχαριστώ γι' αυτήν την εγκλειστική συνέντευξη.
Εικόνα Μαρία Θαμπράνο, Ίδρυμα Πρίγκιπας των Αστουριών